اقتصاد۲۴- دکتر حسین راغفر با بیان اینکه اکنون ما شاهد بی سابقهترین نابرابریها در جامعه هستیم، گفت:آنچه که در مجلس و دولت مطرح میشود، تقاضای طبقه مرفه و برخوردار جامعه است. آنها هستند که رسانه دارند و میتوانند مسائلشان را منتقل کنند. جایی نمیبینیم که مسائل طبقه متوسط به پایین مطرح شود. اصلا تابو است.
دکتر حسین راغفر که در پنل «عدالت، جنسیت و سلامت روان» از پنلهای روز دوم سیزدهمین همایش «سلامت روان و رسانه» با عنوان «نابرابری و آسیبهای روانی و اجتماعی» سخن میگفت، اظهارداشت: نابرابری، اصلیترین مسالهای است که همه اندیشمندان در طول تاریخ، به آن پرداخته اند. افراد به دلایل متعدد با هم نابرابر است، اما آنچه که مورد نظر است نابرابریهای ناموجه است که ریشه آن بیرون از فرد است و عمدتا در اثر سیاستهای بخش عمومی ایجاد میشود. تاثیر سیاستهای بخش عمومی، بر زندگی مردم کاملا مشخص است. ریشه اصلی نابرابریها، سیاستهای بخش عمومی و دولتها و حکومتها است.
وی با بیان اینکه در ۴ دهه اخیر، شاهد رشد بی سابقه نابرابری در دنیا هستیم، ادامه داد: نابرابری عمدتا پیامدهای اخلاقی دارد و باعث تخریب اخلاق گروههای فرودست و آسیب پذیر میشود و بالادستیها هم زندگی بسیار پرمساله را تبدیل به الگوهای رفتاری در جامعه میکنند. انقلاب با شریعتی و طالقانی، انقلاب شد. اما بعد از آن ما به شیخ فضل الله گرایی برگشتیم. به همین دلیل هم با اینکه قانون اساسی تصویب شد، اما با دهها نهاد خارج از قانون اساسی داریم. آنها با قانون کار نمیکنند بلکه با فرمان کار میکنند. اقتصاد ما به صراحت بیشتری بعد از جنگ، تغییر کرد و مرحوم مصباح یزدی تبدیل به ایدئولوگ جمهوری اسلامی شد.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه مصباح یزدی عبارتهای شیخ فضل الله نوری را تکرار کرد، گفت: شیخ فضل الله میگفت مردم کیستند! آنها به چوب و فلک نیاز دارند! مدرسه برای دختران چرا ساخته میشود! دختران چرا باید به مدرسه بروند! ما قانون نمیخواهیم، قانون شرع داریم، به همین دلیل هم مجلس لازم نداریم و نماینده هم نمیخواهیم. بعد از جنگ، عین این صحبتها در کشور مطرح شد و آنها تصور میکردند حق دارند که بخش قابل توجهی از فرصتها را نابرابر توزیع کنند.
این اقتصاددان اضافه کرد: سیاستهای اقتصادی، ادامه دعوایی است که در دهه اول انقلاب وجود داشت. بین دولت آقای موسوی و بعد روسای جمهوری وقت، بحث بر این بود که کارها را به دست بازار بسپرید. همان زمان بسیاری از کالاهای حمایتی که مردم دریافت میکردند، وارد بازار آزاد میشد. به خاطر همین تعزیرات حکومتی ایجاد شد. با این حال این فشار وجود داشت که کار را به دست آنها بسپارید.
راغفر با بیان اینکه منابع محدود و نیاز زیاد، سهمیه بندی و اولویت بندی را لازم میکند، ادعا کرد: یک گروه خاصی اقتصاد کشور را کنترل میکند و منافع آنها حکم میکند که خودروی ۱۴ هزار دلاری چینی در ایران، ۴۰ هزار دلار فروخته شود. هیچ فعالیتی نمیتواند چنین سودی را رقم بزند.