در دقیقه ۸۹، وقتی مهاجم با دقتی مثالزدنی توپ را به تور میچسباند، اتفاقی فراتر از ورزش رخ میدهد؛ در سراسر دنیا میلیونها نفر همزمان با هم غرق در شادی میشوند. با وجود اینکه ما هرگز آن بازیکن را ندیدهایم، اما این شادی بهشدت شخصی است. علت این نزدیکی در قوانین فوتبال نیست، بلکه در سیمکشیهای پیچیده مغز و تکامل میلیونها ساله ما نهفته است؛ جام جهانی، بزرگترین نمایش علوم اعصاب در عمل است.
به گزارش مجله خبری نگار، هر گل، هر کارت قرمز و هر جشنی که در سطح جهانی رخ میدهد، دریچهای برای درک این مسئله است که چگونه مغز مفهوم پاداش، احساسات و تعلق را در ما پردازش میکند. محققان مدتهاست میدانند که تماشای مسابقات ورزشی و حتی نرمشهای ورزشی، سیستمهای عصبی را فعال کرده و در پاداشهای شخصی و حیاتی ما نقش دارند. در واقع، مغز انسان به گونهای تکامل یافته است که تیم محبوبش را نه به عنوان یک نهاد خارجی، بلکه به عنوان بخشی از هویت و خود میپذیرد. این گزارش که در سایت lambda biologics منتشر شده به بررسی لایههای علمی این پدیده از سیگنالینگ دوپامین تا هماهنگی عصبی میان میلیونها نفر میپردازد.