به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آیا سرمایهگذاران طلا باید ناامید باشند که این فلز گرانبها نتوانسته از رکورد تاریخی خود در ماه ژانویه، یعنی ۵,۵۰۰ دلار در هر اونس بالاتر برود، یا باید احساس آرامش کنند که عقبنشینی قیمت شدیدتر نبوده است؟
تسنیم نوشت: رویترز نوشت: تاریخچه قیمت طلا در دو دهه گذشته نشان میدهد که رشدهای قوی — مانند رشد ۲۴۵ درصدی که از سپتامبر ۲۰۲۲ تا ژانویه ۲۰۲۶ رخ داد، معمولاً کاهشهای قابلتوجهی به دنبال دارند، حتی اگر بخش عمدهای از سودها تثبیت شود.
در رشد قیمت از کف ۶۹۷.۴۵ دلار در هر اونس در اکتبر ۲۰۰۸ تا رکورد آن زمان یعنی ۱۸۸۴.۴۰ دلار در سپتامبر ۲۰۱۱، طلا ۱۷۰ درصد رشد کرد. سپس قیمتها ۳۷ درصد کاهش یافت و تا اوت ۲۰۱۸ به کف ۱۱۹۱.۳۵ دلار رسید.
از آن کف، قیمتها ۷۴ درصد جهش کرد و تا اوت ۲۰۲۰ به ۲۰۷۲.۴۹ دلار در هر اونس رسید، بعد ۲۲ درصد عقبنشینی کرد و تا سپتامبر ۲۰۲۲ به ۱۶۲۰.۲۰ دلار رسید.
شایان ذکر است که هرچه افزایش قیمت بزرگتر باشد، کاهش بعدی نیز بزرگتر است و نکته دیگر اینکه رشدها اغلب در بازههای زمانی کوتاهتری نسبت به دورههای عقبنشینی رخ میدهند.<ان طلا این است که قیمت در حال حاضر بیشتر توسط انتظارات سیاست پولی هدایت میشود تا عوامل معمول.
ارتباط معکوس با نفت خام در هفتههای اخیر نمونهای از این موضوع است.
وقتی قیمت نفت خام در میان جنگ آمریکا علیه ایران افزایش مییابد، طلا تعدیل میشود. برعکس، وقتی قیمت نفت به امید قریبالوقوعبودن یک توافق صلح کاهش مییابد، طلا تا حدی بازیابی میکند.
قیمت نفت انتظارات نرخ بهره آمریکا را هدایت میکند. قیمتهای بالاتر امکان نرخ بهره بالاتر را باز میکند، اما امید به کاهش نرخها را نیز از بین میبرد.
قیمت پایینتر نفت امید به کاهش نرخها را افزایش میدهد و نرخهای پایینتر از داراییهای بدون بازده مانند طلا حمایت میکنند.
در نهایت، این موضوع طلا را به اندازه سایر داراییها، گروگان تحولات جنگ علیه ایران میکند.