سفری به جهان برگمان و چگونگی مواجهه شدن با فضای فیلمسازی شخصی او
زمانی که از سینماگران مولف یاد میشود، همیشه اسم اینگمار برگمان در ابتدای لیست قرار میگیرد. سینمایی به شدت شخصی که فیلمهایی در سبک و سیاق متفاوت با تمهای نزدیک به هم ساخته شده. برگمان، کارگردان شهیر سوئدی، از معدود کارگردانهایی است که تا آخرین کارهایش به سفر کردن در حال و احوالات روحی خود پایبند مانده. پایه و اساس فیلمسازی او، بر روی چند موضوع همیشه استوار بود. او در برهههای مختلف به نسبت مواجههاش با احساسات و تفکر روزش، دید متفاوتی نسبت به موضوعات پیدا میکرد. مرگ، مذهب، ایمان، کشمکشهای روانی در روابط، تنهایی و زنان از موضوعات غالبی بودند که توجه ویژهای به آنها داشت.
ریشههای موضوعاتی که اکثرا از کودکی و نحوه رشد او سرچشمه میگیرد. کودکی سختگیرانهای که به واسط پدر اسقفاش با کلیسا، مرگ و تنهایی اجین شده است. جایی که خودش آنجا را محلی برای رشد تخیل و آشناییش با مفاهیم عمیق آشنا کرد. از طرفی مادری دمدمی مزاج در خانه داشت که او را همیشه بین دوگانه دوست داشتن و نادیده گرفتن نگه میداشت. ریشه موضوعاتی که تماما در فیلمهایش، نمود سفرهایش در باب کشف این خاطرات و افکار است.