سینمای ما «بیمار» است چون سرمایه‌اش از منابعی مثل «پول نفت» یا «حمایت‌های خارجی» تأمین می‌شود/ حلقه مفقوده سینمای ما «مخاطب» است

سینماپرس: «امیر مهدی پوروزیری» با بیان این مطلب که ما دو نوع فیلم می‌سازیم، یکی برای جشنواره‌های خارجی و دیگری برای پروپاگاندای داخلی، گفت: در این میان، آثار دولتی نگران بازگشت سرمایه خود نیستند، چون سود در خود تولید است و دسته دوم هم از طریق جشنواره‌های خارجی یا حمایت‌های خاص تأمین می‌شود. به همین دلیل، حضور مخاطب در سینما اهمیت چندانی پیدا نمی‌کند.

فیلم 1968 بیستم بهمن 1403؛ امیر مهدی پوروزیری

سینماپرس: «امیر مهدی پوروزیری» با بیان این مطلب که ما دو نوع فیلم می‌سازیم، یکی برای جشنواره‌های خارجی و دیگری برای پروپاگاندای داخلی، گفت: در این میان، آثار دولتی نگران بازگشت سرمایه خود نیستند، چون سود در خود تولید است و دسته دوم هم از طریق جشنواره‌های خارجی یا حمایت‌های خاص تأمین می‌شود. به همین دلیل، حضور مخاطب در سینما اهمیت چندانی پیدا نمی‌کند.

«امیرمهدی پوروزیری» که امسال با کارگردانی فیلم سینمایی «۱۹۶۸» در «چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر» حضور داشت؛ در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس به موضوع محدودیت در ژانر و موضوع سینمای کشور پرداخت و در این خصوص تصریح کرد: چشم‌انداز سینمای ما همواره به سه جریان اصلی محدود شده: کمدی، اجتماعی و فیلم‌های ارگانی یا ایدئولوژیک. این تقسیم‌بندی باعث شده که فضای جدیدی برای تجربه‌های متفاوت وجود نداشته باشد.

منبع  : سینما پرس

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *