ستون «مخاطب خاص» در بخش پنجم از پرونده «سینمای سوم» سراغ ویژگیهای فرمی و محتوایی موجود در آثار آمریکای لاتین رفته و آن را از منظر انقلاب با سینمای ایران مقایسه میکند.
سوره سینما – حسامالدین ابوالحسنی : در کشور ما وقتی سخن از رابطهی مردم و سینما به میان میآید، سینماگرها سراغ آن بخشی از این رابطه میروند که به حضور مردم در سینما جهت فروش هرچه بیشتر فیلم مربوط است. اگرچه این قضیه هم به این اصل مربوط میشود، اما واقعیت آن است که این رابطه بخش کوچک این حلقه است و مسائل بزرگتری نیز در این حلقه وجود دارد. مثلا در رابطه سینما با مردم در کشور ما، تبعیت از عقاید آنها و به تصویر کشیدن مسائلی که برای عموم مردم اهمیت زیادی دارد، همیشه با کم لطفی و بیمهری مواجه بوده است.
اگر رابطه مردم و سینما را از این دریچه ببینیم، دیگر حقیقتا نه سینمای اول یعنی «هالیوود» و نه سینمای دوم یعنی سینمای کشورهای اروپایی چون ایتالیا و فرانسه به اندازهی سینمای سوم، یعنی سینمای آمریکای لاتین به این معنا نزدیک نیستند و از این زاویه سینمای ایران در مقایسه با سینمای انقلابی آمریکای لاتین با ضعف شدیدی مواجه است.