تصویری که غالب آثار سینمای ایران از دختران جامعه خود نمایش میدهند، نشاندهنده موجودی افسرده، محدود و تو سری خورده است که به خاطر ظلم بسیاری که به واسطه برخی محدودیتهای عرفی و اجتماعی به جنس او شده، درگیر معضلاتی همچون فرار از خانه، اعتیاد و سایر ناهنجاریهای اجتماعی شده است.
سوره سینما– احسان سالمی: با پایان یافتن سیوچهارمین جشنواره فیلم فجر در گزارشی جامع به بررسی سیمای زنان در سینمای ایران و شرح این مسئله مهم پرداختیم که شرایط در طی این سالها به سمتی رفته است که همزمان با پررنگتر شدن حضور زنان در سینما و ایفاکردن نقشهای محوری و اصلی در فیلمها، تصویر نمایش داده شده از بانوان در آثار سینمایی همراه با ظلم همیشگی مردان به آنهاست. مردانی که یک روز در قامت یک شوهر معتاد یا بیقید و بند و روز دیگر به عنوان پدری مستبد و متحجر و یا برادری زورگو، به زنان ظلم میکنند و خواستههای خود را بر آنها تحمیل میکنند. (اینجا)
فرارسیدن سالروز ولادت حضرت معصومه(س) و روز دختر بهانهای شد تا بار دیگر نگاهی به کارنامه کاری سینمای ایران بیندازیم و این بار به بررسی سیمای دختران ایرانی در تولیدات سینمایی کشورمان بپردازیم.