15 تير 1405
صبحِ روز تشییع رهبر شهید انقلاب اسلامی، پایتخت نفسنمیکشید. هنوز خورشید از پشت کوههای اطراف شهر بالا نیامده بود که خیابانهای تهران، یکیک به صفوف سیاهپوش مبدل شد.
فاطمه پناهی- تشییعِ پیکر مطهر رهبر شهید، نه فقط مسیری برای وداع که میدانداری برای نمایش عظمت یک ملت بود؛ ملتی که در اوج اندوه، درِ خانههایشان را به روی عزاداران خسته گشودند، پارکینگها را با فرش مفروش کردند و با شربتِ خنک و میوه، از مهمانانی پذیرایی کردند که برای بدرقه پرچمدارِ مقاومت، از گرما و خستگی هراسی به دل راه نداده بودند.
تهران، ۱۴ تیر ۱۴۰۵.
صبحِ روز تشییع رهبر شهید انقلاب اسلامی، پایتخت نفسنمیکشید. هنوز خورشید از پشت کوههای اطراف شهر بالا نیامده بود که خیابانهای تهران، یکیک به صفوف سیاهپوش مبدل شد. مردم از همان نیمههای شب در خیابانهای اصلی مراسم تشییع از خیابان دماوند تا بزرگراه لشکری حضور پیدا کرده بودند و چشمانتظار دیدار با رهبر شهیدشان بودند.