سیستم سرمایه‌داری مشارکتی: اقتصاد مالکیتی و جریان بزرگ ریزسازمان‌ها

رشد شرکت‌های بزرگ و تمرکز قدرت و دارایی دیگر یک حقیقت اجتناب‌ناپذیر نیست. برخی معتقد به مرگ شرکت‌های بزرگ، تکثیر ریزسازمان‌ها و نوآوری در نحوه تقسیم قدرت و اداره امروزی هستند. ابزارهایی مثل بلاک‌چین فرصتی فراهم کرده‌اند تا افراد جامعه هر کدام به شکل واقعی در سازمان و سرنوشت آن دخیل باشند. از سویی خوداشتغالی برای افراد جامعه ممکن شده و جهان به سمت تمرکززدایی از غول‌ها و فعالیت نهاد‌های مستقل می‌رود.

رشد شرکت‌های بزرگ و تمرکز قدرت و دارایی دیگر یک حقیقت اجتناب‌ناپذیر نیست. برخی معتقد به مرگ شرکت‌های بزرگ، تکثیر ریزسازمان‌ها و نوآوری در نحوه تقسیم قدرت و اداره امروزی هستند. ابزارهایی مثل بلاک‌چین فرصتی فراهم کرده‌اند تا افراد جامعه هر کدام به شکل واقعی در سازمان و سرنوشت آن دخیل باشند. از سویی خوداشتغالی برای افراد جامعه ممکن شده و جهان به سمت تمرکززدایی از غول‌ها و فعالیت نهاد‌های مستقل می‌رود.

به گزارش پیوست، به نقل از فوربس، در سال ۱۹۷۳، ارنست فردریک شوماخر با تکیه بر فلسفه اقتصاد بودایی (Buddhist Economic) اثری به نام «کوچک زیباست»، یکی از تاثیرگذارترین کتاب‌های قرن بیستم، را خلق کرد. او که هدفش پیشرفت همه‌جانبه فرد و نه تنها اقتصادی است، برای تحقق این هدف توزیع مجدد دارایی را پیشنهاد می‌دهد. شوماخر از فناوران می‌خواهد که رهبری یک انقلاب را به دست گیرند: این انقلاب باید با ارائه «روش‌ها و تجهیزاتی ارزان برای همه که مناسبِ استفاده در مقیاس کوچک باشد و نیاز خلاقانه انسان را برآورده کند»، جریان مخرب رشد مداوم شرکت‌ها را متوقف و از تمرکز فزاینده قدرت جلوگیری کند. پس از گذشت پنج دهه، تکنولوژی مد نظر شوماخر_ سیستم‌های اعتماد نامتمرکز با پشتیبانی بلاک‌چین، اپلیکیشن‌های اقتصاد سازنده و ابزارهای کسب‌وکار خردی که موانع کارآفرینی را حذف می‌کنند_ در دسترس قرار گرفته و همین باعث تغییر سیستم سرمایه‌داری ما شده است: کوچک قدرتمند شده و بررسی روند اقتصاد ما نشان‌دهنده اهمیت مردم است. مالکیت حالا به عضویت تبدیل شده، جامعه وظیفه اداره را برعهده دارد و ریزسازمان‌ها به یک جریان بزرگ تبدیل شده‌اند.

مفهوم اقتصاد مالکیتی (ownership economy)_ سیستمی که پاداش‌های قدرت و اقتصاد به جای متمرکز شدن در رأس هرم بین شرکت‌کنندگان توزیع می‌شود_ چیز تازه‌ای نیست. در عمل، شرکت‌هایی مثل سوپرمارکت زنجیره‌ای پابلیکس (Publix)، موفقیت مالکیت اجتماعی را ثابت کرده‌اند. این شرکت که بزرگ‌ترین کسب‌وکار متعلق به کارکنان است با ۴۵ میلیارد دلار فروش سالانه موفقیتی بزرگ محسوب می‌شود. از لحاظ فلسفی، ایده یک سیستم سرمایه‌داری با مشارکت بیشتر پاسخی به نابرابری اقتصادی و اجتماع مدرنی است که به دنبال معنا و کمال می‌رود. سوال اینجاست که اگر ایده مالکیت توزیعی قرن‌ها مورد تمجید قرار گرفته است، پس چرا هنوز به مدل اقتصادی اصلی تبدیل نشده و بلاک‌چین و ابزارهای کسب‌وکارهای خرد چگونه این شرایط را تغییر می‌دهند؟

منبع  : ماهنامه پیوست

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *