ماه مبارک رمضان، تنها ماهی در سال است که در آن، آسمانها و زمین بهطور ویژهای به انسانها لبیک میگویند. ماهی که در آن دروازههای بهشت گشوده و دروازههای جهنم بسته میشود. این ماه، نه تنها زمانی برای روزهداری جسمانی است، بلکه فرصتی است برای پالایش روح، تزکیه نفس و نزدیکی به خداوند.
مهری هدهدی
علما و بزرگان دین نیز به همین دلیل، توجه ویژهای در این ماه داشتهاند. آنها در این ایام نه تنها به روزهداری و عبادات ظاهری توجه داشتند، بلکه در عمق سیره خود، روح و معنای حقیقی رمضان را درک میکردند. اعمال عبادی آنها، همیشه با تأمل و تفکر همراه بوده و هر حرکتی از آنها، در راستای تقویت ارتباط معنوی با خداوند و اصلاح نفس بوده است. در این میان، میتوان به سیره و روشهای اخلاقی، عبادی و اجتماعی آنها اشاره کرد که در نهایت ماه رمضان را به فرصتی برای رستگاری، رشد معنوی و تعالی انسانی تبدیل میکردند.