
گروه فرهنگی: حجتالاسلام والمسلمین ابراهیم بهاری کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با میزان در درباره یکی از علتهای نامگذاری «فاطمه بنی کلاب» به حضرت «ام البنین(س)» اظهار کرد: حضرت «امالبنین (س)» یکی از ترویجکنندگان مکتب کربلا بودند. ایشان علاوه بر رسوا کردن چهره دشمنان اسلام پرده از واقعیتهای رویداد کربلا برداشتند و ظلم دولت بنی امیه را برای همگان روشن کردند. حضرت «امالبنین (س)» زندهکننده یاد و خاطره شهدای کاروان کربلا بودند. ایشان دستی توانا در سرودن شعر داشتند و با اشعار اثرگذار خود دل مردم مدینه را به یاد شهدای کربلا زنده میکردند، لذا نام ایشان را میتوان در لیست زندهکنندگان مکتب کربلا قرار داد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از میزان، وی افزود: رفتار «حضرت امالبنین(س)» نشات گرفته از نهایت احترام ایشان به «حضرت زهرا(س)» است. امری که حتی در دوران مادری خود آن را فراموش نمیکردند. ایشان حتی زمانی که خبر از واقعا کربلا به مدینه رسید، ابتدا خواهان شنیدن سلامتی «امام حسین(ع)» شدند و در مرحلههای بعد از آنچه بر سر فرزندانشان رفته بود، سوال کردند. ایشان در اعتقاد و ایمان به ولایت، یک بانوی نمونه بودند. حتی در روایتها آمده است که وقتی «حضرت امالبنین(س)» توسط «امیرالمومنین(ع)» فاطمه خطاب شدند «حضرت امالبنین(س)» با خود اندیشیدند که با شنیدن نام فاطمه آنان به یاد مادر خود خواهند افتاد و ناراحت میشوند، لذا خطاب به «امیرالمومنین(ع)» فرمودند: «مرا امالبنین (مادر پسران) خطاب کنید.»
این کارشناس علوم قرآنی با اشاره به ویژگیهای اخلاقی حضرت «امالبنین(س)» افزود: حضرت «امالبنین(س)» چهار فرزند خود عباس، جعفر، عبدالله و عثمان را در واقعه کربلا در راه خدا تقدیم کردند، فرزندانی که به عهد و پیمان خود با ولایت پایدار ماندند و در دعوت یزید برای اماننامه در کربلا دست رد به سینه او زدند.
