امید یوسفیان
عملکرد وینگرهای پرسپولیس در این فصل اصلا انتظارات را برآورده نکرده است.
سیاست نقلوانتقالاتی تابستانی پرسپولیس حالا بیش از هر زمان دیگری زیر ذرهبین رفته؛ سیاستی که از همان ابتدا هم با انتقادهای زیادی همراه بود. مدیران وقت باشگاه در پنجره تابستانی تمرکز ویژهای روی جذب وینگر گذاشتند و تا جایی که امکان داشت بازیکن در این پست به خدمت گرفتند، اما در مقابل، چند پست کلیدی دیگر با کمبود مهره باکیفیت مواجه ماند. همان زمان بسیاری از کارشناسان هشدار میدادند که این تیم از نظر ترکیب، بالانس لازم را ندارد و این عدم توازن میتواند در طول فصل مشکلساز شود؛ پیشبینیای که حالا اثرش را بهوضوح در نتایج پرسپولیس میبینیم.
نکته مهمتر اینجاست که بیشتر وینگرهای جذبشده هم نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. تعدادی از آنها به مرور نیمکتنشین شدند و بعضی دیگر به دلیل مصدومیتهای پیاپی فرصت چندانی برای کمک به تیم پیدا نکردند. حتی بازیکنی مثل مجتبی فخریان که فرصت بازی کمی به دست میآورد، در نهایت در نیمفصل از تیم جدا شد. در عمل، هزینه قابل توجهی صرف جذب وینگرهایی شد که اغلب کیفیت لازم برای حل مشکلات هجومی پرسپولیس را نداشتند.