دبیر انجمن واردکنندگان برنج: معمولاً کشاورزان بخش زیادی از محصول خود را در ابتدای فصل به فروش میرسانند به همین دلیل عمده برنج ایرانی در اختیار واسطهگرانی قرار میگیرد که غالباً به دنبال سودهای بادآورده هستند
جوان آنلاین: نبود آمار صحیح از میزان تولید و مصرف برنج موجب شد قیمت برنج از نیمه دوم سال گذشته تاکنون ۱۰۰ درصد گران شود، البته سوءاستفاده برخی واردکنندگان از واردات بیرویه برنج خارجی در سالهای گذشته موجب شده است نوعی بدبینی نسبت به واردات برنج خارجی در جامعه ایجاد شود. بدیهی است دولت باید از تولید برنج ایرانی و تولیدکنندگان حمایت و قوانینی در راستای حفظ منافع شالیکاران وضع کند، اما در یک دهه اخیر به دلیل افزایش ساختوسازها و تغییر کاربری شالیزارها و تغییرات آب و هوایی و خشکسالیها تولید برنج ایرانی کاهش یافته است، از این رو دولت باید ضمن حفظ منافع این تولیدکنندگان به فکر سفرههای مردم و شش دهک متوسط و ضعیف جامعه نیز باشد و تدابیر ویژهای در این راستا بیندیشد. در فصل ممنوعیت واردات برنج در سال گذشته، روند افزایشی قیمتها آغاز شد و این روند در زمستان به اوج خود رسید. فروردین ماه امسال نیز قیمت برنج به دو برابر افزایش یافت. در حال حاضر راهکار کنترل قیمتها تعیین تکلیف سریعتر نرخ ارز و وضعیت مالیات بر ارزشافزوده برنج و همچنین تسریع در تأیید و تخصیص ارز از سوی وزارت جهاد کشاورزی و بانک مرکزی است.
در ایران سیستمی برای توزیع محصولات کشاورزی و سیستمی برای ثبت آمار دقیق مصرف، تولید و واردات وجود ندارد. هر سالی که واردکنندگان حرفشان پیش برود، میزان برنج بیشتری وارد میکنند. در واقع هیچگاه شرایط پایداری برای کشاورز وجود نداشته است.
در کشور ما هر زمان که به فراخور بازار یک نوع محصول که قیمت مناسبی دارد و خریدارها (واسطهها و مصرفکنندهها) تمایل بیشتری برای خرید آن نشان میدهند، سال خوبی را برای کشاورز رقم میزند و هر زمان که محصولات، خریدار خوبی ندارد، سال ضرر برای کشاورز است. در کشور ما فـاصله بیـن کشاورزان و تولیدکنندگان با بازار مصرف بسیار زیاد است و کشاورزان پشتوانه مالی خوبی برای کشاورزی به شیوه مدرن ندارند، بنابراین مجبورند محصولات کمتولیدشده را با قیمت پایینی به واسطهگران بفروشند. قیمت را معمولاً دلالها تعیین میکنند و همین روند موجب شده است قیمت سر زمین بسیار متفاوت از آن چیزی باشد که بهدست مصرفکننده نهایی میرسد.
متأسفانه روشهای کنونی توزیع بسیار به بخش کشاورزی آسیب رسانده است، در حالی که در کشورهای توسعهیافته برای اقتصادیبودن کشاورزی، هزینههای تولید را کاهش میدهند و تا جای ممکن واسطهها را حذف و دسترسی مستقیم بین فروشنده حتی فروشندههای خرد و اتحادیه و انجمنهای تولیدکننده برقرار میکنند. در این کشورها هر منطقه کشاورزی قطب کاشت یک نوع محصول خاص است و در کنار باغها و زمینهای مورد نظر بازار بزرگ مستقیم آن محصول خاص را ایجاد میکنند، این بازارها فاصله قیمت را بسیار کم میکند، بنابراین قیمت مقرونبهصرفه و معقول میشود.