با وجود این توسعه، رابطه میان این سکوها و ساختار حکمرانی و تنظیمگری کشور همچنان با چالشهای متعددی همراه است. سکوهای حمل مرسوله با مجموعهای از تنظیمگران مواجهاند که هر یک از زاویه ماموریت خود در این بازار مداخله میکنند. برای مثال شهرداریها و وزارت کشور در حوزه مجوزها و باربرگ، سازمان تعزیرات و سازمان حمایت در حوزه قیمتگذاری، پلیس راهور در موضوع ناوگان، شرکت ملی پست و سایر نهادهای مرتبط در حوزه فعالیتهای پستی و بینشهری مداخله میکنند. نتیجه این وضعیت، شکلگیری رویههای غیرقابل پیشبینی و افق نامطمئن برای سرمایهگذاری و توسعه این کسبوکارها بوده است.
در کنار این مساله، رابطه سکوهای حمل مرسوله با شرکت ملی پست نیز هنوز به الگویی پایدار نرسیده است. در حالی که این سکوها ظرفیت همکاری با شرکت ملی پست در مراحل دریافت مرسوله از درب منزل تا مرکز پستی شهر مبدا (first mile) و از مرکز پستی شهر مقصد تا مقصد (last mile) را دارند و تجربههایی نیز در این زمینه شکل گرفته، نبود سازوکار روشن همکاری، پیچیدگیهای اداری و رویههای ناپایدار مانع توسعه این همکاری شده است. از سوی دیگر، ورود این سکوها به بخش بینشهری و دریافت مرسوله از مرکز پستی شهر مبدا به مرکز پستی شهر مقصد (middle mile) نیز با موانعی مانند انحصار نسبی شرکت ملی پست، قیمتهای دستوری، ابهامات تنظیمگری و نبود افق روشن مواجه شده است.