رضا طهماسبی: بهنظر میرسد استفاده از تکنوکراتها، غضب کردن و کنار گذاشتن آنها و فراخواندن دوباره آنها در زمانه بحران به یک الگوی تکراری در نظام حکمرانی ما تبدیل شده است. از گذشتههای دور تا به امروز، بارها و بارها این اتفاق رخ داده است که برخی چهرهها با وجود خدمات بسیاری که داشتهاند، برکنار شده و خانهنشین شدهاند. اما نظام حکمرانی دوباره با گرفتار شدن در بحران به سراغ آنها رفته است. شاید محمدعلی فروغی نمونه تاریخی روشن این مسئله باشد. یا احمد بن حسن میمندی یا چهرههای دیگری که در موقع بحران بهکار گرفته شدند تا به اصطلاح کار را دربیاورند. بااینحال در سالهای اخیر، با وجود گرفتار شدن اقتصاد و سیاست و جامعه ایرانی در ابرچالشها و ناترازیهای متعدد، خبری از این تکنوکراتها یا مسئلهحلکنهای قهار نیست. نه افراد و نه سازمانها نتوانستهاند در برابر مشکلات قد علم کنند و گرهگشا باشند؛ چراکه به ظاهر، قدرت آنها در برابر ذینفعان وضع موجود راه به جایی نبرده است. فریدون مجلسی و حسین عباسی در میزگرد تجارت فردا با مرور تجارب تاریخی، به این مسئله میپردازند که همچنان امید به اثرگذاری تکنوکراسی برای حل مسائل وجود دارد و میتوان امیدوار بود که با وجود مقاومت شدید نیروها و گروههای ذینفع، بتوان با افزایش آگاهی عمومی جامعه از طریق رسانهها و اثر گذاشتن روی جامعه تصمیمگیر و تصمیمساز، به سمت تحول و فراهم ساختن توسعه حرکت کرد.
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز