حال چه اتفاقی میافتد؟ این وضعیت آرام آرام یک فضای ذهنی غبارآلود را به مخاطب القا میکند، گویی جهان چیزی جز حضور آن سوژه نیست. این موضوع را درباره هر سوژهای میتوان تعمیم داد. معلوم است که این الگوریتم نه مبتنی بر هوشمندی و شناخت عمیق از نیازهای یک کاربر که بر پایه هیجانها و تکانههای رفتاری است
جوان آنلاین: الگوی الگوریتمی اکسپلور اینستاگرام به گونهای طراحی شده است که در نهایت به وهمآلودشدن و کوچکشدن میدان دید مخاطب منجر میشود. به عنوان نمونه اگر کاربر اینستاگرام چند ریلز و فیلم درباره یک سوژه- ایکس- تماشا کند، هوش مصنوعی به کار رفته در اینستاگرام این سوژه را به عنوان دایره علاقهمندی کاربر تشخیص میدهد و در ادامه اکسپلور کاربر پر از همان سوژه- ایکس- میشود.
حال چه اتفاقی میافتد؟ این وضعیت آرام آرام یک فضای ذهنی غبارآلود را به مخاطب القا میکند، گویی جهان چیزی جز حضور آن سوژه نیست. این موضوع را درباره هر سوژهای میتوان تعمیم داد. معلوم است که این الگوریتم نه مبتنی بر هوشمندی و شناخت عمیق از نیازهای یک کاربر که بر پایه هیجانها و تکانههای رفتاری است. ما برای زندگی نیاز داریم که همزمان با لنز یا چشم واید- باز- به چشماندازها نگاه و هم از لنز یا چشم زوم- نمای بسته- استفاده کنیم، مدام به سوژه نزدیک شویم و از آن فاصله بگیریم تا متوجه نسبتها و وزن واقعی آن باشیم، اما هوش مصنوعی به کار رفته در موتور جستوجوی اینستاگرام به تدریج فرد را گرفتار یک دید محدود میکند و مصائب دقیقاً از چنین جایی آغاز میشود. اشکال کار کجاست؟ شکلگیری یک ابر یا مه غلیظ مغزی، فرد را دچار وهم میکند.
وقتی کاربر مرعوب تصاویر میشود
در جریان اعتراضهای اخیر که از دو هفته گذشته آغاز شده است، همچنان که انتظار میرفت به موازات اتفاقاتی که در کف بازار، خیابان و معابر میافتاد، انعکاس این رویداد به صورت واقعیت مجازی به شبکههای اجتماعی کشیده میشد، اما در این میان الگوی به کار رفته در پلتفرم اینستاگرام که کاربر و هوادار قابل توجهی در ایران دارد نوعی «ابر ذهنی» یا «مه شناختی» را برای کاربران پدید آورد.