سوگنامه‌ای برای قلم مانای زهرا یساقی

عشق واقعی به برنامه سازی را از مرحوم به یساقی آموختم. می‌دانم جایش برای همیشه در رادیو خالی می‌ماند.

عشق واقعی به برنامه سازی را از مرحوم به یساقی آموختم. می‌دانم جایش برای همیشه در رادیو خالی می‌ماند.

جوان آنلاین: چه سخت است نوشتن سوگنامه برای نویسنده‌ای که خوش قلم بود و اکنون ما باید برای او چند خطی بنویسیم. چه دشوار است سوگ نویسی برای او که کلمات، آرام و قرار زندگی اش بود. آسمانی شدن زنده یاد زهرا یساقی، رخت عزا را برای باری دیگر به تن رادیو کرد تا با یکی دیگر از برگزیدگانش وداع کند. زنده یاد یساقی قلم سبزش را به خزان زمین سپرد و راهی آسمان شد. با همکاران او چند کلامی درباره شخصیت اش صحبت کردیم.

فاطمه آل عباس، گوینده پیشکسوت رادیو ایران در خصوص آشنایی با شادروان یساقی بیان کرد: سال ۷۶ بود، وقتی وارد استودیوی ساختمان شیشه‌ای رادیو شدم، پشت میز صدا؛ خانمی جوان و آرام نشسته بود. مهرش به دلم نشست. بعد از ضبط باهم چای خوردیم و کلی درباره شعر حرف زدیم. از لابه لای کاغذهایش یک برگه را به من داد و خطاب به من گفت نظرم را درباره این متن بگویم. خاطرم هست دوسه باری که خواندم، گفتم عجب قلمی، از کدوم نویسنده است؟ منتظر شنیدن یک نام معروف در وادی ادبیات نوین بودم و او تاکید کرد که خودش نوشته است. باورم نمی‌شد صاحب این واژه‌های ناب و وزین وجود نازک و ظریفی باشد که مقابلم نشسته است. گفت سالهاست که برای رادیو می‌نویسم و این شد شروع دوستی. چقدر جای او در رادیو خالی است و نبودش برای خانواده رادیو پر درد.

روایت یساقی از حج
نیلوفر زندیان، مشاور و دبیر شورای ارزیابی رادیو جوان پیرامون شادروان یساقی گفت: به خاطر دارم سال‌ها پیش برای ایام حج، در رادیو برنامه‌ای را طراحی کردیم که در ساختار سفرنامه خوانی، روایت‌های جوان دانشجویی از سفر حج بازگو می‌شد. دانشجویی که از سر تفنن راهی سرزمین وحی شده بود، اما در مواجهه با فلسفه عمیق حج، به درک و شهودی تازه دست یافته بود. متن دشوار و پژوهش محور این برنامه به قلم زهرا یساقی به رشته تحریر در آمده بود و بعد‌ها هم سازمان حج و اوقاف، صوت آن برنامه را که نام “ما هیچ، ما نگاه” به خود گرفته بود، بصورت کاست در اختیار زوار قرار می‌داد.

وی ادامه داد:، اما آنچه متن این برنامه را به عنوان یک اثر مذهبی، مقبول و شاخص کرد، آگاهی نگارنده از فلسفه مناسک حج، تطبیق دانسته‌های افواهی با مستندات مکتوب، مطالعه سفرنامه‌های زیارتی و آشنایی با اسلوب سفرنامه نویسی بود. یساقی انسان زمانه خود بود، زبان و ادبیات روزگارش را بلد بود. ذهن وقاد و خلاق، مطالعه مستمر، سبک شخصی در نگارش، دایره واژگانی گسترده و تعامل صمیمانه با عوامل برنامه از ویژگی‌های بارز اخلاقی و حرفه‌ای زنده یاد زهرا یساقی بود. یادش گرامی و راه سفرش روشن و هموار.
او که با عشق در رادیو زندگی کرد…

حمیدرضا خزایی پیشکسوت رادیو با بیان اینکه کسی که اهل رشد است، می‌تواند عامل رشد دیگران شود، زیرا خودش راه رشد را شناخته و پیموده، عنوان کرد: همکار ما مرحومه زهرا سیاقی در تمام مراحل زندگی شغلی اش به عنوان فردی خودشناس و راه شناس الگوی همدوره‌های خود و مورد احترام پیشکسوتان رادیو بود. آنگاه که تنها یک صدابردار متواضع و خدوم بود، همه می‌دانستند و باور داشتند که به زودی در شغل خود به عنوان فردی برجسته خواهد درخشید. آنگاه که پا به عرصه‌های برنامه سازی و سردبیری و کم کم تهیه کننده گذاشت، همکارانش دریافتند که در این عرصه نیز به زودی فردی موثر و موجب افتخار خواهد بود. آنگاه که نامش با برنامه سلام کوچولو گره خورد به اذعان همگان شایسته عنوان تهیه کننده برتر بود.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *