به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، فیلم اسرائیلی «June Zero» سال ۲۰۲۲ ساخته شد و داستانش درباره سوزاندن جسد آدولف آیشمن در زندان رمله فلسطین اشغالی است.
از همانابتدا از سوژه فیلم که شروع کنیم، نفرتپراکنی است؛ البته آنطور نفرتپراکنی که اسرائیلیها خود را نسبت به آن محق میدانند. بالاخره هرچه نباشد طرف معمار کشتار یهودیان بوده و خون خیلی از آن ۶ میلیون شهید دروغین یهودی جنگ جهانی دوم به گردن اوست. طبق همانشیوه یهودی مظلومنماییِ همراه با قلدری و قدرتنمایی، خیلی ریز و مجلسی از کنار اینحقیقت رد میشوند که آیشمن یکی از بزرگترین مددکاران و عاملان انتقال یهودیان اروپا بهویژه آلمان به فلسطین بود و پول و طلاهایشان را همراه با خودشان راهی فلسطین کرد.
بنابراین اینسوژه دوخطی که فیلم «June Zero» یکفیلم اجتماعی و احساسی درباره اعدام یک جنایتکار است، از اصل و اساس دروغ است.
هانا آرنت هم روزگاری کتاب «آیشمن در اورشلیم» را نوشت و نظریه ابتذال شرش را بسط و گسترش داد و مثلا به یهودیها گفت که کشتن آیشمن کار درستی نبوده است. اینفیلسوف یهودی هم که ترجمه کتابهایش در تیراژهای خوب و چاپهای مناسب در کشورمان منتشر شدهاند، بهنوعی در تنور ماجرای آیشمن دمید و سهمیگوید اسم مرا هم در ماجرا ثبت کنید چون من هم حضور داشتم و در سوزاندن آیشمن نقش دارم. اما زن سردبیر مدعی است چون سند و مدرکی در اینزمینه وجود ندارد نمیتواند اسم پیرمرد را ثبت کند. و به اینترتیب اسم یکی از خادمان گمنام اسرائیل در یکماجرای بزرگ و ملی ثبت نمیشود اما خب چیزی از ارزشهای اسرائیلیها هم کم نمیشود!
نتیجهگیری ما هم از اینفیلم این است که بهتر بود اسرائیلیها وارد گود فیلمسازی نمیشدند و خودشان را سبکتر از چیزی که هستند نمیکردند. آمریکاییها و هالیوود بهتر بلد بودند کار را در بیاورند؛ البته آنها هم در دهههای قرن بیستم، کار زیرپوستی و نامحسوس را بهتر بلد بودند و الان دستشان برایمان رو شده. اما باز هم بهتر از اسرائیلیهای مقیم سرزمینهای اشغالی فیلم میسازند و کارشان بهتر است.
صادق وفایی