اهدای طلا توسط زنان ایرانی به مردم جنگزده لبنان و فلسطین، یکی از زیباترین جلوههای همدلی میان ملتهاست و ارزش روایتگری هنری را دارد اما روایتهای کتاب «جان و دل» فاقد کشش داستانی است و صرفا مانند اخبار موجود در رسانهها تعدادی از افرادی که طلاهای خود را اهدا کردهاند یک مصاحبه با نویسنده داشته اند و به دلیل عدم وجود کشش در داستان مخاطب صرفا، با یک گزارشی خام روبهرو است.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، در سالهای اخیر یکی از جلوههای بیبدیل همدلی میان ملتها، حرکت خودجوش زنان ایرانی در اهدای طلا و زیورآلاتشان برای یاری به خانوادههای لبنانی بوده است؛ خانوادههایی که در جنگ با رژیم صهیونیستی دچار رنج و خسارتهای سنگین شدند. این اقدام، نهتنها بهمثابه یک کمک مالی ساده نیست، بلکه بیانگر پیوند عاطفی و معنوی میان دو ملت مسلمان است؛ پیوندی که بر مبنای باورهای دینی، مشترکات فرهنگی و روحیه مقاومت شکل گرفته است. وقتی زنی از دارایی شخصی و گرانقیمتترین متاع خود میگذرد، در واقع نشانهای از ایمان، ایثار و همدلی را به نمایش میگذارد. همین حرکت سبب شد تا در رسانهها و فضای اجتماعی، جلوهای ناب از مشارکت مردمی در تداوم مسیر مقاومت نمایان شود.