سینماپرس: «مارون» عنوان یکی از آثار تولید شده در ژانر «سینمای استراتژیک» است؛ اثری که با سوژهی بسیار خوب خود میتوانست به یکی از تولیدات مهم و آثار ارزشمند در این دوره از «جشنواره فیلم فجر» مبدل شود.
فاطمه سادات ناظمی/ «مارون» عنوان یکی از آثار تولید شده در ژانر «سینمای استراتژیک» است؛ اثری که با سوژهی بسیار خوب خود میتوانست به یکی از تولیدات مهم و آثار ارزشمند در این دوره از «جشنواره فیلم فجر» مبدل شود؛ اما متاسفانه از دست رفتن ریتم روایت و افت محسوس کیفیت اثر در ثلثپایانی آن موجب شده تا «مارون» در انتها دچار آفت «سَنبلسازی» شود. پس اگر چه در ضرورت و اصل تولید اثری با سوژه و موضوع «مارون» آن هم در فضای کلیشه زده و حاکمیت پرهیاهوی تولیدات سیاه اجتماعی و هجویات زرد شبه کمدی بر «گیشه سینما» نمیتوان تردید داشت و چنین تلاشی جای تقدیر دارد؛ اما متاسفانه حاکمیت گونهای از مدیریت جوزده و رانتیه بر پیکره نهادهای سفارش دهنده آثاری همچون فیلم سینمایی «مارون» را میبایست عامل اصلی در ایجاد ذهنیت منفی نسبت به ضرورت و وظیفه «سفارش تولیدات استراتژیک» قلمداد نمود.