پروژه سولار ایمپالس یکی از برجستهترین دستاوردهای مهندسی نوین در حوزه هوانوردی پایدار به شمار میرود. پروژه Solar Impulse که توسط دو پیشگام سوئیسی، برتراند پیکار و آندره بورشبرگ، هدایت شد، هدف اصلی خود را اثبات امکان پرواز طولانیمدت بدون مصرف سوخت فسیلی قرار داد. با بهرهگیری از انرژی خورشیدی، این هواپیما نه تنها مرزهای فنی را جابهجا کرد، بلکه پیامی قدرتمند در خصوص قابلیتهای فناوریهای پاک برای حفظ محیط زیست ارسال نمود. آغاز این ماجراجویی به اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بازمیگردد، زمانی که پیکار پس از تجربه پرواز دور دنیا با بالون، به فکر جایگزینی سوختهای سنتی افتاد. همکاری با بورشبرگ، که مهندس مکانیک و خلبان ماهری بود، زمینهساز شکلگیری تیمی شد که چالشهای غیرممکن را به واقعیت تبدیل کرد.
در ادامه، این پروژه با جذب حمایتهای مالی و فنی از شرکتهای بزرگ، به مرحله ساخت رسید. تمرکز اصلی بر کاهش وزن، افزایش کارایی سلولهای خورشیدی و ذخیرهسازی انرژی بود. هواپیمای اولیه، معروف به HB-SIA، نخستین گامهای عملی را برداشت و رکوردهای متعددی ثبت کرد. سپس، نسخه پیشرفتهتر، HB-SIB، برای پرواز دور دنیا طراحی شد. این هواپیما با بالهای عریض پوشیده از هزاران سلول خورشیدی، قادر به پرواز شبانهروزی شد. به گزارش شفق نیوز، موفقیت نهایی در سال ۲۰۱۶، با تکمیل پرواز دور دنیا، جهان را به توانایی انرژیهای تجدیدپذیر متقاعد ساخت.
