سوریه؛ شکست پروژه‌ها

اشغالگران پس از یک سال تحمیل گرداب به سوریه‌، ناخواسته ولی در عمل‌، به جمعبندی مردم سوریه در ضرورت داشتن استقلال و دولتی بومی از جنس مقاومت مدد می‌رسانند.

تاریخ انتشار: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ – ۰۹:۵۰

اشغالگران پس از یک سال تحمیل گرداب به سوریه‌، ناخواسته ولی در عمل‌، به جمعبندی مردم سوریه در ضرورت داشتن استقلال و دولتی بومی از جنس مقاومت مدد می‌رسانند.

جوان آنلاین:  سعدالله زارعی طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: با نگاه به سرزمین سوریه‌، نکته‌ای که قبل از هر چیز به چشم می‌آید، تقسیم آن به شش قسمت متمایز است که هر بخش به نحوی متفاوت از بخش‌های دیگر اداره می‌شود.

بخشی از این کشور را «تحریرالشام» اداره می‌کند که شامل دمشق و بخش‌هایی از استان‌های ریف‌، حمص‌، حما و ادلب می‌باشد. این بخش حدود ۳۰ درصد سوریه است. بخشی از این کشور در سیطره نظامی و امنیتی رژیم غاصب اسرائیل است که شامل استان‌های قنیطره‌، سویدا، درعا و بخش‌هایی از استان ریف می‌باشد. بخشی از سوریه در سیطره ارتش آمریکا قرار دارد که شامل بخش‌هایی از سه استان حسکه‌، دیرالزور، رقه و بخش کمی از استان دمشق است. بخشی از سوریه در سیطره ارتش ترکیه است که شامل استان ادلب و بخش‌هایی از استان حسکه و نیز بخش‌هایی از استان رقه می‌باشد. بخش‌هایی از سوریه در سیطره گروه‌های تروریستی مسلح خارج از دولت جولانی است که شامل دو استان لاذقیه و طرطوس می‌باشد. بخش‌هایی از شمال شرقی این کشور در کنترل نسبی قسد – کردها – است که جدای از دولت مرکزی عمل می‌کنند و بخش‌هایی از جنوب – بادیه – در کنترل عشایر مسلح عرب قرار زمین راهبردی محصول اختلافات داخلی اقوام بوده و ملت سوریه که ده‌ها سال همبستگی و هویت واحد داشته در آن نقش دارد به حقایق بی‌توجهی کرده است. کما اینکه کسانی که درگیری‌های سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۷ را «جنگ داخلی» خوانده‌اند به خطا رفته‌اند. وقایع بعدی نشان داد کشورهای آمریکا، ترکیه‌، رژیم اسرائیل و پاره‌ای از دولت‌های عربی شامل قطر، امارات و عربستان‌، حوادث امنیتی – نظامی آن هفت سال را تدارک دیده‌، پشتیبانی کرده و اداره نموده‌اند. در آن هفت سال ملت سوریه با کمک محور مقاومت توانست بر دشمنان این کشور غلبه نماید. تحولات یک سال اخیر در غیاب ملت و محور مقاومت رخ داده است که بیانگر ضرورت بازگشت ملت سوریه و محور مقاومت به صحنه تحولات می‌باشد. چه اینکه بدون نقش‌آفرینی آنان نه حاکمیت سوریه اعاده می‌شود و نه تمامیت ارضی آن باز می‌گردد.

واضح است که سوریه برای اعاده حاکمیت و احیای تمامیت ارضی خود نه می‌تواند به دولتی دست‌نشانده چشم بدوزد و نه می‌تواند از دسته‌هایی که دنبال منافع گروهی و حقیرانه خود هستند، انتظاری داشته باشد و نه از دولت‌های متجاوزی که بخش‌هایی از این کشور را به اشغال در آورده‌اند، متاع استقلال و تمامیت سرزمینی خود را طلب نماید.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *