بازار خودروهای اسپرت سالهاست تغییر کرده است. موتورهای پرحجم یکی پس از دیگری کنار رفتهاند، گیربکسهای دستی آرامآرام به خاطره تبدیل میشوند و کراساوورها جای سدانهای هیجانانگیز را گرفتهاند. در چنین بازاری، هنوز خودرویی وجود دارد که انگار حاضر نیست تسلیم این جریان شود؛ خودرویی که نه لوکس است، نه بینقص و نه حتی ارزان، اما پشت فرمانش هنوز همان حسی را منتقل میکند که روزگاری عاشقان رانندگی برای آن ساعتها در جاده میماندند. نامش سوبارو WRX است.
WRX از همان نگاه اول نشان میدهد قرار نیست نقش یک سدان خانوادگی معمولی را بازی کند. گلگیرهای عضلانی، ورودیهای هوای بزرگ، ارتفاع کم از سطح زمین و فرم بدنه، همگی به گذشتهای اشاره دارند که این خودرو در جادههای خاکی مسابقات رالی برای خود نامی دستوپا کرده بود. البته طراحی نسل جدید نسبت به گذشته پختهتر شده است. دیگر آن خودرو خشن و اغراقآمیز دهه ۲۰۰۰ نیست، اما هنوز شخصیت خودش را حفظ کرده است.
زیر کاپوت، قلب اصلی این خودرو قرار گرفته است؛ یک موتور چهار سیلندر تخت یا همان باکسر ۲.۴ لیتری توربوشارژ که حدود ۲۷۰ اسب بخار قدرت و نزدیک به ۳۵۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. شاید روی کاغذ این اعداد در مقابل برخی رقبا شگفتانگیز نباشند، اما شخصیت موتور چیزی فراتر از اعداد است.