خبرآنلاین – زهره نوروزپور: ایران و آمریکا پس از پشت سر گذاشتن دو رویارویی نظامی سنگین، یکی جنگ ۱۲ روزه و دیگری جنگ ۴۰ روزه، بالاخره در روز ۱۴ ژوئن ۲۰۲۶ مصادف با ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ یادداشت تفاهم برای پایان جنگ را اعلام کردند و در پی آن قرار است که روز جمعه در ژنو با حضور محمد باقر قالیباف رئیس تیم مذاکره کننده ایران و جی دی ونس رئیس تیم مذاکره کننده آمریکایی با حضور میانجیگران به امضای طرفین برسد.
با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ آیا این یادداشت تفاهم میتواند به چرخه تنشهای مداوم میان ایران و آمریکا پایان دهد یا صرفاً فرصتی کوتاه برای مدیریت بحران و جلوگیری از تشدید درگیریها خواهد بود؟
در همین رابطه، جهانبخش ایزدی، استاد علوم سیاسی و روابط بینالملل، در گفتوگو با خبرآنلاین تأکید میکند که پرونده روابط ایران و آمریکا به اندازهای پیچیده، چندلایه و درهمتنیده شده است که نمیتوان با تحلیلهای ساده و خطی دربارهینه جنگها بسیار فراتر از آن چیزی است که در روزهای نخست به چشم میآید و آثار آن گاه تا سالها و حتی دههها باقی میماند. از همین رو، آرزو و امید من این است که چنین سناریویی محقق نشود و طرفها بتوانند از مسیرهای دیپلماتیک و کانالهای تعریفشده سیاسی، اختلافات خود را مدیریت کنند.
به اعتقاد من، دفاع از منافع ملی الزاماً از مسیر جنگ نمیگذرد. دیپلماسی نیز یکی از مهمترین ابزارهای تأمین و حفظ منافع کشورهاست و در بسیاری از موارد میتواند با هزینهای به مراتب کمتر، نتایجی پایدارتر به همراه داشته باشد. به همین دلیل باید همه تلاشها معطوف به این باشد که تنشها از مسیر گفتوگو و سازوکارهای سیاسی مدیریت شود و شرایط به سمتی نرود که بار دیگر منطقه و کشور درگیر جنگی تازه شوند.
۳۱۵/۴۲