اینكه خاتمی درست می گوید یا غلط؛ زود اظهار نظر كرده است یا دیر هنگام به یاد اغلاط اصلاح طلبان افتاده در این نوشتار نمی گنجد. اما در این میان موضوعی است كه باید از وی كه روزگاری ردای ریاست بر جمهور را بر تن داشت پرسید و منتظر پاسخش بود.
هرچند كه مردم این روزها از دولت دهم گلایه های فراوانی دارند و بزرگوارانه مهر سكوت بر دهان زده اند اما قطعا ذهن كوتاه مدت آنها نیز دچار مشكل نشده كه دوران ۸ ساله اصلاحات را از یاد برده باشند. مردم از ماجرای انرژی هسته ای و عقب نشینی های آن دوران خاطره ها دارند و سوالها در ذهن شان مانده و می خواهند بدانند جناب خاتمی چه توجیهی برای عقب نشینی سنگر به سنگر و خاكریز به خاكریز دارند.
هنوز از ذهنها نرفته است سیاهه های روزنامه های زنجیره ای را كه از خدا و پیغمبر و احكام قرآن چون قصاص را به باد نقد می گرفتند و امروز خیلی هایشان در دامن غرب جا گرفته اند و از این رهگذر سوالی به ذهن می رسد كه جناب خاتمی چرا در آن زمان بر آن همه یكه تازی بر ارزشهای مردم، موضع اصولی برگرفته از خط امام(ره) نگرفت و امروز درباره آن روزها و آن اشخاص چه نظری دارد و چرا تاكنون از مردم به خاطر آن همه كژی ها عذرخواهی نكرده است.
جناب خاتمی، جمهوریت نظام را به خوبی تفسیر می كنند اما در تفسیر اسلامیت، به یكباره رنگ معنویت بر اسلام می نشیند و مشخص نمی شود این اسلامی كه آمال و آرزوهای این ملت است چگونه قرار است بر زندگی ها بنشیند و در آن دروان ۸ ساله چه مقدار از اصول جمهوری اسلامی به درستی اجرا شد و وی چه نقشی در این حوزه داشت؟