کمتر فیلمی در سینما پیدا خواهید کرد که با آغاز درگیری بین کاراکترها ترکیب پیچیدگیِ در عین سادگی محض را احساس کنید. قصه «سوءتفاهم» اگرچه سرراست است ولی روایتی جنایی همراه با کنش طنزآلود و عاشقانه دارد که تنها در سینما می تواند به آن دست یافت.
سوره سینما – اگر به دنبال فلسفه در سینما می گردید پیشنهاد می شود فیلم سینمایی «سوء تفاهم» را از دست ندهید. فیلمی که فقط از احمدرضا معتمدی بر میآید بتواند مرز باریک بین واقعیت و مجاز را کنار زده و اثری خلق کند که بیننده را مدام مجبور به پرسش از خود کند. این فیلم سینمایی مضمونی اجتماعی دارد و قصه آن ماجرای یک گروگان گیری است که همه چیز در متن واقعیت پیش میرود اما با گذشت زمان این شبهه پیش می آید که این حادثه بیشتر شبیه یک «سوء تفاهم» یا توهم است. درحالیکه در متن توهم هنوز عناصری از واقعیت به چشم می آید این ابهام گسترده تر شده و در ترکیب با ماجرای گروگان گیری صحنه هایی خلق می کند که نمونه اش را در سینما کمتر دیده و شاید اصلا ندیده باشید.
احمدرضا معتمدی کارگردان فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه تهران است. او در سال ۱۳۷۲ به عنوان فیلمنامهنویس در فیلم یاران، فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد. معتمدی پیش از شروع فعالیت در سینما سالها به نظریه پردازی در حوزه مباحث تئوریک هنر و فلسفه زیبایی شناسی در مطبوعات و کتب مشغول بوده است. در کارنامه سینمایی این فیلمساز صاحب اندیشه فعالیت در بخشهای کارگردانی، نویسندگی، تهیهکنندگی و طراحی لباس و دکور به چشم میخورد.