گمرک ایران هر از گاهی میزبان افراد فقیر یا روستاییانی است که در ازای دریافت مبالغ اندک کارتهای بازرگانی خود را در اختیار صاحبان واردات کلان قرار دادهاند، افرادی که خودشان بنیه پرداخت مالیات کالاهای وارد شده را ندارند و صاحب اصلی کالا هم فرار کرده. سوالی که شاید اینجا جای طرح دارد این است که از اساس چرا به کسانی که بنیه مالی چندانی ندارند کارت بازرگانی تعلق میگیرد؟
به گزارش سیتنا به نقل از ایسنا، کسانی که واردات چند ده میلیاردی دارند، اصرار دارند که شناسایی نشده و مالیات بر واردات خود را پرداخت نکنند، این چنین است که به مناطق محروم رفته، به نام افراد کارت بازرگانی میگیرند و با کارت آنها کالاهایی با مبالغ کلان وارد میکنند، موسم اخذ مالیات که رسید ولی دست دولت به هیچ جا نمیرسد، چون صاحب اصلی کالا که ناپدید شده و کل اموال صاحب کارت بازرگانی که برای ارایه خدمت به صاحب کالا کمتر از شش میلیون تومان دریافت کرده است، بعضا حتی ۱۰ میلیون تومان هم نیست که دولت مالیات چند ده میلیونی واردات آن کالاها را از وی دریافت کند.