سه سناریو برای اقتصاد خاورمیانه در سال ۲۰۳۵/ ظرفیت ۲۳۲ میلیارد دلاری افزایش تولید ناخالص داخلی از ناحیه هوش مصنوعی

آن چه در آینده رخ می‌دهد، به این بستگی دارد که هوش مصنوعی تا چه اندازه به شکلی موثر به کار گرفته شود و اقتصاد‌های خاورمیانه تا چه اندازه به شکلی خوب گذار انرژی را هدایت کنند و هزینه‌های اقتصادی کربن‌زدایی را مدیریت کنند. شکاف بین بهترین و بدترین سناریو‌ها در سال ۲۰۳۵ میلادی ۲۳۲ میلیارد دلار آمریکا است. این نکته یک یادآوری قدرتمند از آن است که آینده منطقه تا چه اندازه در معرض خطر است.
آن چه در آینده رخ می‌دهد، به این بستگی دارد که هوش مصنوعی تا چه اندازه به شکلی موثر به کار گرفته شود و اقتصاد‌های خاورمیانه تا چه اندازه به شکلی خوب گذار انرژی را هدایت کنند و هزینه‌های اقتصادی کربن‌زدایی را مدیریت کنند. شکاف بین بهترین و بدترین سناریو‌ها در سال ۲۰۳۵ میلادی ۲۳۲ میلیارد دلار آمریکا است. این نکته یک یادآوری قدرتمند از آن است که آینده منطقه تا چه اندازه در معرض خطر است.

اقتصاد خاورمیانه در سال ۲۰۳۵

اقتصاد ۲۴- گزارش تازه‌ای از شبکه خدمات حرفه‌ای چند ملیتی “پرایس واتر هاوس کوپرز” (PwC) مستقر در لندن یکی از چهار شرکت بزرگ حسابداری جهان، سه سناریوی متمایز مبتنی بر داده را برای خاورمیانه در سال ۲۰۳۵ برجسته می‌کند که نشان می‌دهد اگر دولت‌ها و کسب‌وکار‌های منطقه‌ای به طور موثر از بهبود بهره‌وری مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده کنند و به اثرات اقتصادی تغییرات اقلیمی بپردازند، فرصتی ۲۳۲ میلیارد دلاری وجود خواهد داشت.

این تحقیق با عنوان “ارزش در حرکت: زمان رهبری خاورمیانه اکنون است” نشان می‌دهد که در طول یک دهه آینده، صنایع برای برآورده ساختن نیاز‌های انسانی به روش‌های نوآورانه، سازماندهی مجدد خواهند شد و به ظهور حوزه‌های جدیدی منجر می‌شوند که از مرز‌های سنتی بخش‌ها فراتر می‌روند. این تحولات، راه‌هایی را برای کسب‌وکار‌ها و سازمان‌ها ایجاد می‌کند تا خود را از نو بسازند، پایگاه‌های مشتری جدید را هدف قرار دهند، مشارکت‌های بین‌بخشی ایجاد و چارچوب‌های خدماتی و عملیاتی خود را نوآوری کنند.

خاورمیانه با تعهدات بلندپروازانه در زمینه آب و هوا، دسترسی به ارزان‌ترین انرژی تجدیدپذیر جهان و قابلیت‌ها و زیرساخت‌های هوش مصنوعی که به سرعت در حال تکامل هستند، از یک مزیت استراتژیک منحصر بفرد برخوردار است و در موقعیت مناسبی برای رهبری موج بعدی رشد اقتصادی پایدار و مبتنی بر فناوری قرار دارد. مدل‌سازی “پرایس واتر هاوس کوپرز” نشان می‌دهد که تحت سناریوی “کسب و کار طبق معمول”، تولید ناخالص داخلی واقعی منطقه‌ای می‌تواند تا سال ۲۰۳۵ میلادی ۴۱.۸ درصد افزایش یابد.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *