صنایع فولاد در سالهای اخیر در کشور، روزهای سخت و طاقتفرسایی را تجربه میکنند. دولت پیشین و دولت فعلی، نه تنها پیشبرندگی و حمایت خاصی از این صنایع را در دستور کار خود قرار نمیدهند، بلکه در شرایطی که این صنایع میتوانستند در زمانه تحریم نفت، با صادرات محصولات فولادی خود، عصای دست دولت و اقتصاد ایران باشند، این فرصت با سهلانگاری و تصمیمات خطای دولتها از دست رفت و علاوه بر از میان بردن امکان ثبت یک سود تاریخی برای این صنایع، آها را با زیان ناشی از خطای تصمیمگیری مواجه ساخت.
یکی از خطاهای سیاستی و اقتصادی فرابخشی توسط دولتها، عدم سرمایهگذاری در تولید و اصلاح شبکه توزیع برق بود که باعث بروز یک ناترازی عظیم 15 هزار مگاواتی در این عرصه شده و دولت برای جبران ضایعه، مجبور به قطع برق صنایع میشود و همین اقدام، علاوه بر کاهش حجم تولیدات این صنایع، باعث وارد آمدن ضرر و زیان سنگینی به مجتمعهای تولید فولاد و سایر صنایع شده است.