به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بررسی تاریخ تحولات معاصر ایران و منطقه، بدون تحلیل دقیق منظومه فکری و سیره عملی شهید آیتالله خامنهای امری ناممکن است. ایشان در قامت یک نظریهپرداز سیاسی و رهبری که طولانیترین دوران مدیریت کلان نظام را بر عهده داشت، واجد ویژگیهای منحصربهفردی در حوزههای فقه حکومتی، استراتژی نظامی و دیپلماسی مقاومت بود.
بنابر روایت مهر، درصددیم در مجموعه گفتگویی به خوانشی تحلیلی از دههها کنشگری ایشان در سپهر عمومی بپردازیم. شخصیت ایشان، به عنوان پیونددهنده سنت فقاهتی با مقتضیات دنیای مدرن، چالشها و فرصتهای نوینی را پیش روی حکمرانی اسلامی قرار داد.از تدوین سیاستهای کلان در دوران گذار پس از جنگ، تا ایستادگی بر اصول استقلالطلبی در برابر فشارهای بینالمللی، همگی بخشی از کارنامهای است که نیازمند واکاوی است.
در این گفتگوها تلاش شده است تا فراتر از نگاههای کلیشهای، به ابعاد کمتر شناخته شدهی اندیشه ایشان در باب «تمدن نوین اسلامی» و «نظم نوین جهانی» پرد نظر و انتقاد مردم اهمیت قائل شوند.
معماری افزود: ایشان به مدیران گوشزد میکردند که نظرات و انتقادات مردم را بشنوند، انتقادات را جدی بگیرند و پیشنهادهای مردم را ـ در صورت منطقی بودن ـ در برنامههای خود لحاظ کنند؛ بهگونهای که جهتگیری تصمیمات، مبتنی بر منافع مردم باشد، نه منافع شخصی یا جناحی. این رویکرد، حضور فعال مردم در عرصه مدیریت کلان کشور و نظارت آنان بر مسئولان را تقویت میکرد.
این پژوهشگر قرآنی در پایان خاطرنشان کرد: اگر بخواهیم بهطور خلاصه بیان کنیم، میتوانیم بگوییم سه عنصر «مدیریت علمی و تخصصمحور»، «معنویت و تعهد دینی و اخلاقی» و «نقشآفرینی و نظارت مردم» سه رکن اصلی در منظومه مدیریتی رهبرِ شهید انقلاب بود که در طول سالهای مسئولیت ایشان، بهطور مستمر مورد تأکید و عمل قرار گرفت.