به گزارش خبرنگار ایبنا؛ در اقتصاد معاصر، بازار سرمایه تنها یک «بازار ثانویه» برای خرید و فروش سهام نیست؛ این بازار بهعنوان یکی از ارکان اصلی نظام مالی، نقشی تعیینکننده در تأمین مالی تولید، هدایت پساندازها به فعالیتهای مولد، ارتقای شفافیت و بهبود حکمرانی شرکتی بر عهده دارد. در شرایط عادی، بازار سرمایه میتواند با تجمیع سرمایههای خرد و کلان و تخصیص آنها به طرحهای اقتصادی، به رشد پایدار، افزایش اشتغال و ارتقای بهرهوری کمک کند؛ اما در شرایط بحرانی، بهویژه در دوران جنگ، محیط فعالیت این بازار بهشدت دگرگون میشود.
جنگ با افزایش نااطمینانی، اختلال در زنجیرههای تأمین، تغییر در چشمانداز سودآوری بنگاهها و تشدید ریسکهای سیستماتیک، فضای تصمیمگیری سرمایهگذاران را تحت تأثیر قرار میدهد. در چنین شرایطی، پرسش محوری آن است که آیا بازار سرمایه میتواند همچنان نقش خود را در تأمین مالی و ثبات اقتصادی ایفا کند و سیاستگذار چه مسئولیتی در این میان بر عهده دارد؟