۱۴۰۴/۰۵/۱۳
به گزارش روزپلاس, در سالهای اخیر، افزایش شدید قیمت مسکن در شهرهای بزرگ کشور، یکی از چالشهای جدی برای اقشار کمدرآمد و بهویژه کارگران بوده است. گرانی مسکن باعث شده تا بسیاری از کارگران، بهدلیل ناتوانی در تأمین هزینههای سرسامآور اجاره یا خرید، به سکونت در مناطق حاشیهای و حومه شهرها روی آورند. این وضعیت علاوه بر ایجاد مشکلات معیشتی برای آنها، پیامدهای گستردهای در حوزه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به دنبال دارد.
آمارها نشان میدهد که در چند سال اخیر قیمت مسکن در بسیاری از شهرهای صنعتی و بزرگ کشور رشد چند برابری داشته است. در این شرایط، دستمزدهای کارگران که غالباً در حداقل یا نزدیک به حداقل حقوق تعیین شده است، پاسخگوی هزینههای اجاره یا خرید مسکن در مناطق مرکزی و حتی نیمهمرکز شهرها نیست. همین مسئله باعث شده تا گزینههای جایگزین مانند سکونت در مناطق حاشیهای یا شهرهای اطراف به گزینهای ناگزیر تبدیل شود.
دولت های مختلف طرح های متعددی برای مسکن کارگران پیشنهاد کردند که البته بخش زیادی از آنها راهگشا در مسیر کارگران نبود. به عنوان مثال طرح ودیعه مسکن با هدف حمایت از اقشار مختلف مستأجر از جمله کارگران بود که اخبارها حاکی از این است که وام 210 میلیونی ودیعه مسکن حدود 145 میلیون سود دارد و کارگران می بایست در عرض60ماه این 145 میلیون را به بانک مورد نظر که وام دریافت کرده اند پرداخت کنند.