اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر – برای زهرا خانم که حالا در چادری میان خاک و شن و ماسه نشسته و البته جمع بزرگی از همراهانش، همه چیز از یک روز خاص در سال ۱۳۹۲ آغاز شد. امید به خانه دار شدن، امید به رسیدن به یک واحد آپارتمان ۹۰ متری که قرار بود سال ۱۳۹۴ با قیمت تمام شده ۳۳ میلیون تومان به آنان تحویل داده شود؛ اما حالا ۱۲ سال از آن روز میگذرد و نه تنها خانه و سرپناهی ندارند که ۲۸۰ میلیون تومان پرداخت کردهاند و تقریبا هیچ دورنمایی برای رسیدن به سقفی پیش روی آنان نیست؛ رویای قشنگ خانه دار شدن حالا به سرابی تبدیل شده که ۱۲ سال از جان، زمان و زندگیشان را تاراج کرده است.
به گزارش اقتصاد ۲۴، طرح مسکن مهر در شهرستان دماوند، که قرار بود مأمنی برای خانهدار شدن صدها خانوار باشد، امروز به یکی از پرچالشترین نمونههای شکستخورده در کشور بدل شده است. سه تعاونی اصلی در این پروژه یعنی مسکن مهر ۱۱، ۱۲ و ۱۳ دماوند و حومه سالهاست با مشکلات مدیریتی، مالی و فنی دستوپنجه نرم میکنند و نتیجه آن چیزی جز واحدهای نیمهکاره، پیشرفت کند و نارضایتی شدید اعضا نبوده است.
پس از ۱۲ سال انتظار و پرداخت مبالغ هنگفت، اعضای تعاونیهای مسکن مهر ۱۱، ۱۲ و ۱۳ دماوند همچنان با وعدههای بینتیجه و پروژههایی با پیشرفت محدود مواجهاند. چادرهایی که اکنون جای واحدهای مسکونی را گرفتهاند، نمادی از سردرگمی و بلاتکلیفی هزاران خانوار است. نبود شفافیت، ضعف نظارت و تعارض منافع، تصویر تلخی از ناکامی طرحهای مسکن در کشور ارائه میدهد. سوالی که باقی میماند این است که چه زمانی صدای این شهروندان به گوش مسئولان خواهد رسید و آیا وعدههای تحقق خانهدار شدن بالاخره به حقیقت خواهد پیوست؟