روزنامه اطلاعات نوشت: هر بار که نام مذاکره و توافق به میان میآید، بازار تحلیلهای سیاسی داغ میشود؛ عدهای آن را فتحالفتوح میدانند و عدهای دیگر از آن تصویری آخرالزمانی ترسیم میکنند. اما در میان این هیاهوی سیاسی، یک پرسش اساسی کمتر شنیده میشود؛ سهم جوانان ایران از توافق چیست؟
واقعیت این است که نسل جوان بیش از هر گروه دیگری هزینه تنشهای سیاسی و اقتصادی را پرداخت کرده است. جوانی که سالها برای تحصیل تلاش کرده اما فرصت شغلی مناسب پیدا نمیکند، کارآفرینی که با موانع متعدد برای توسعه کسبوکارش روبهروست و دانشجویی که آرزوهایش را پشت دیوار محدودیتها میبیند، بیش از همه منتظر نتیجه تصمیمات کلان کشور است.
مردم دیگر از دعواهای سیاسی خسته شدهاند. برای خانوادهای که دغدغه معیشت دارد، برای جوانی که نگران آینده شغلی خود است و برای زوجی که رویای خانهدار شدن را در سر میپروراند، مهم نیست چه جناحی پیروز میدان معرفی میشود. آنچه اهمیت دارد این است که آیا نتیجه این تحولات، زندگی آنان را بهتر خواهد کرد یا خیر. اگر توافقی حاصل شود، مهمترین آزمون کشور تازه از همان روز آغاز میشود.
توافق به خودی خود نه اشتغال ایجاد میکند، نه امید میآفریند و نه مشکلات اقتصادی را حل میکند. توافق فقط یک فرصت است؛ فرصتی که میتواند به سکوی جهش تبدیل شود یا در سایه اختلافات داخلی و نزاعهای سیاسی از دست بر;
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
