
به گزارش ایبنا؛ در ماههای اخیر، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در راستای سیاستهای تنظیمگری خود، اقدام به عرضه سهمیه ارزی سالانه تا سقف هزار یورو (یا معادل آن به سایر ارزها) برای متقاضیان عمومی کرده است تا جایی که روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ دستورالعمل اجرایی نحوه خرید و فروش ارز بهصورت اسکناس در سرفصل تأمین نیازهای ضروری توسط تنظیمگر بازار پول و ارز منتشر شد.
این تصمیم در شرایطی که اقتصاد کشور با محدودیتها و تنگناهای ارزی ناشی از تحریمها مواجه است، بحثها و انتقادات مختلفی را در پی داشته است؛ به طوری که برخی منتقدان میپرسند در زمانه کمبود ارز، آیا حراج منابع ارزی به این شکل منطقی است یا بانک مرکزی صرفاً قصد دارد با این کار سیگنال «وفور ارز» را به بازار مخابره کند؟
