اقتصاد۲۴- یکی از شاخصهای رایج برای سنجش وضعیت کلی اقتصاد، رشد اقتصادی است. این مولفه نشان میدهد که اندازه تولیدات اقتصادی در هر فصل چند درصد نسبت به مدت مشابه در سال قبل افزایش یافته است. اقتصاد از بخشهای مختلفی تشکیل شده است. یکی از گروهبندیهای رایج، تقسیم اقتصاد به سه بخش «کشاورزی»، «صنعت» و «خدمات» است.
رشد اقتصادی علاوه بر کل اقتصاد، برای هر بخش اقتصادی هم به صورت مجزا اعلام میشود. با استفاده از این نرخ میتوان محاسبه کرد که هر یک از بخشهای اقتصادی چقدر در ایجاد رشد اقتصادی کل نقش داشتهاند. نتایج این محاسبه نشان میدهد که از ابتدای سال ۱۴۰۱ تا انتهای پاییز ۱۴۰۲، صنعت و خدمات به ترتیب بیشترین مشارکت را در افزایش رشد اقتصادی داشتهاند و در مقابل، بخش کشاورزی باعث کاهش این شاخص شده است. بالاترین سهم به ثبت رسیده در این بازه زمانی نیز مربوط به بخش خدمات است که در بهار سال گذشته ۵ واحد درصد از رشد ۷.۹ درصدی اقتصاد را محقق کرده است. در مقابل، کمترین سهم به ثبت رسیده، منفی ۰.۶ واحد درصد بوده که مربوط به بخش کشاورزی در پاییز ۱۴۰۱ میشود.
رشد اقتصادی در بهار سال ۱۴۰۱ برابر با ۶.۲ درصد بوده است. ۴.۱۳ واحد درصد از این رشد به واسطه افزایش تولیدات بخش خدمات ایجاد شده است. این سهم، بالاترین سهم از رشد میان بخشهای اقتصادی در سال ۱۴۰۱ بوده است. بررسیهای صورت گرفته نشان میدهد که علت این سهم بالای بخش خدمات، بیشتر افزایش تولید خدمات در حوزه «مستغلات و کرایه» بوده است. در همان سال، صنعت ۲.۰۵ واحد درصد از رشد ۶ درصدی اقتصاد را ایجاد کرده است. گروه صنعت خود از زیربخشهای مختلفی تشکیل شده که یکی از مهمترین آنها «استخراج نفت و گاز» است. نفت و گاز تقریبا نیمی از تولیدات گروه صنعت را به خود اختصاص دادهاند؛ بنابراین زمانی که گروه صنعت روی رشد اقتصادی تاثیر زیادی میگذارد میتوان گفت که در واقعیت این نفت است که باعث تحقق چنین رشدی شده است.
در مقابل، کاهش تولیدات در بخش کشاورزی سبب شده تا رشد اقتصادی ۰.۰۵ واحد درصد کمتر از چیزی که میتوانست باشد محقق شود. به بیان دیگر، اگر رشد منفی بخش کشاورزی در این فصل نبود، رشد اقتصادی به جای ۶.۲ درصد، ۶.۲۵ درصد میشد.
بیشتر بخوانید: نرخ دلار و ظرفیت افزایش تا ۱۰۰ هزارتومان