هنوز هم شاید افرادی پیدا شوند که وقتی صحبت از مقوله وقف میشود، فکر میکنند باید بخشی از درآمد و داراییهای را با رعایت شرایط وقف برای یک امر خداپسندانه رایج در میان مردم یا در زمینه انجام امور مربوط به آستانهای مبارک حضرات معصومین(ع) اختصاص دهند.
هنوز هم شاید افرادی پیدا شوند که وقتی صحبت از مقوله وقف میشود، فکر میکنند باید بخشی از درآمد و داراییهای خود مانند زمین، باغ، کارخانه، مزرعه، منزل و… را با رعایت شرایط وقف برای یک امر خداپسندانه رایج در میان مردم (مانند تلاوت قرآن کریم، اطعام ایتام و نیازمندان، ساخت درمانگاه و دارالشفا، برگزاری مراسم روضهخوانی و عزاداری اهل بیت(ع) ، ساخت مسجد و حسینیه و…) و یا در زمینه انجام امور مربوط به آستانهای مبارک حضرات معصومین(ع) و یا یک مکان و بقعهای متبرکه اختصاص دهند.
البته پرواضح است که در بررسی وقفنامههای متعلق به زمانها و ادوار گوناگون تاریخ، با این موضوع برخورد میکنیم که واقفان با توجه به مقتضیات آن عصر و دوره، بخشی از همین داراییهای خود شامل زمین، باغ و… را به مقوله وقف اختصاص میدادند، اما امروزه موارد و زمینههای متعدد دیگری با توجه به پیشرفت شرایط زندگی اجتماعی انسانها و نیازها و موضوعات جدید و پیشرفت علم و دانش در زمینه رفع نیازهای جوامع بشری مطرح هستند که توجه به وقف در زمینه «علم و فناوری» یکی از این موارد است.
همین موضوع دستمایه انتشار کتابی به قلم اعظم نجفقلینژاد با عنوان «ترویج فرهنگ وقف در علم و فناوری» شد که چندی پیش و در سال جاری، چاپ نخست آن در ۲۶۱صفحه، قطع وزیری و شمارگان ۱۰۰نسخه به همت بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی راهی بازار نشر کتاب شد. به همین بهانه در ادامه و به اختصار با برخی از بخشهای این اثر تازه منتشر شده، آشنا میشویم.