امامخمینی در تحلیل توطئههای جمعیتی، بر این باور بودند که دشمن میخواهد ما را در تله رفاه کاذب بیندازد تا از فکر تداوم نسل و قدرت انسانی باز بمانیم. فرزندآوری برای مسلمین، یک اقدام راهبردی در برابر استکبار است. ایشان با بصیرتی شگفتانگیز هشدار دادند که غرب تنها نمیخواهد کشورهای اسلامی از نظر سیاسی تضعیف، بلکه میخواهد از طریق خانواده تخریب شوند
جوان آنلاین: بحران جمعیت در سراسر جهان و به ویژه ایران، ناخودآگاه اندیشه ما را به سوی پیشینه تاریخی این پدیده میبرد به ویژه که این ایده چگونه از سوی کانونهای استعماری تجویز شد؟ و رفتهرفته به مرحله تحقق رسید؟ مقال پیآمده، در نمایاندن بخشی از تاریخچه این رویکرد شوم به نگارش درآمده است. امید آنکه مفید و مقبول آید.
طرح مسئله
در دهههای اخیر، جامعه ما با تلاطمات عجیبی در حوزه جمعیت روبهرو شده است. آنچه در ظاهر یک «بحران اقتصادی» یا «تغییر سبک زندگی» به نظر میرسد، در واقع نتیجه یک جنگ نرم سازمانیافته و راهبردی است که ریشههای آن را باید در تاریخ استعمار و تفکرات مادیگرای غرب جستوجو کرد. ما سالها شاهد ترویج شعارهایی بودیم که در پوششی از بهداشت، رفاه و کیفیت زندگی، هدفشان تغییر بنیادین ساختار خانواده و تضعیف اراده ملی بود. شعارهایی، چون «فرزند کمتر، زندگی بهتر»، در ابتدا بهعنوان توصیهای بهداشتی یا اقتصادی معرفی شدند، اما اگر با عینک بصیرت به این پدیده نظر کنیم؛ خواهیم دید با یک توصیه بهداشتی ساده روبهرو نیستیم بلکه با یک سلاح راهبردی در جنگ نرم مواجهیم که هدفش حذف تدریجی نیروی انسانی کشورهای اسلامی از روی صفحه تاریخ است.
ریشههای تاریخی ماجرا از مالتوس تا مهندسی فقر در دوران استعمار