اقتصاد ۲۴، مهسا صحفی- در طول سالیان متمادی خصومت مشترک با ایالات متحده، چین، روسیه و ایران را به سمت تقویت روابط سیاسی و نظامی خود سوق داده که منجر به تشکیل چیزی شده که “مثلث استراتژیک” علیه غرب نامیده میشود. علیرغم هماهنگی نزدیک ظاهری بین این سه کشور، که در رزمایشهای نظامی مشترک و اتخاذ گفتمان سیاسی هماهنگ خواستار جهانی چندقطبی تجسم یافته است، تعهد امنیتی مسکو و پکن به تهران کماکان محدود و با محاسبات دقیق مدیریت میشود.
مواضع چین و روسیه در مورد حمله اخیر اسرائیل به ایران، پرسشهایی را در تهران در مورد قابلیت اطمینان این اتحادها در مواقع بحرانی ایجاد کرده است. علیرغم شعارهای اعلام شده، تجربه نشان داده که این روابط بر اساس منافع موقت مدیریت میشوند، نه تعهدات استراتژیک محکم، که ارزش آن را برای تصمیمگیرندگان ایرانی تضعیف میکند. این واقعیت، اولویتهای سیاست خارجی ایران را تغییر شکل خواهد داد و محدودیتهای آن چه مسکو یا پکن میتوانند در لحظات رویارویی به تهران ارائه دهند را آشکار میسازد.