سناریوهای دشمن در تبیین وارونه غنی‌سازی/ واقعیت فنی، منطق سیاسی و کارکردهای ملی غنی سازی

غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم در ایران، نه نشانه حرکت به‌سوی سلاح هسته‌ای بلکه نماد بلوغ فنی، استقلال علمی و تأمین نیازهای پزشکی، صنعتی و کشاورزی کشور است؛ حقی مشروع که در چارچوب معاهده‌های بین‌المللی و تحت نظارت آژانس انجام می‌شود و باید با آگاهی‌بخشی داخلی و دیپلماسی فعال، در برابر فضاسازی‌های سیاسی و رسانه‌ای غرب، پاسداری شود.
سناریوهای دشمن در تبیین وارونه غنی‌سازی/ واقعیت فنی، منطق سیاسی و کارکردهای ملی غنی سازی
غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم در ایران، نه نشانه حرکت به‌سوی سلاح هسته‌ای بلکه نماد بلوغ فنی، استقلال علمی و تأمین نیازهای پزشکی، صنعتی و کشاورزی کشور است؛ حقی مشروع که در چارچوب معاهده‌های بین‌المللی و تحت نظارت آژانس انجام می‌شود و باید با آگاهی‌بخشی داخلی و دیپلماسی فعال، در برابر فضاسازی‌های سیاسی و رسانه‌ای غرب، پاسداری شود.

خبرگزاری آنا – فرشته مسلمی؛ در هفته‌های اخیر، هم‌زمان با اوج گرفتن بحث‌ها درباره فعال‌شدن «مکانیسم ماشه» و سخنان رهبر انقلاب پیرامون آینده برنامه هسته‌ای، موضوع غنی‌سازی اورانیوم در سطح ۶۰ درصد بار دیگر در صدر توجه رسانه‌ها قرار گرفت. بخشی از این بازتاب‌ها با بزرگ‌نمایی و ایجاد ابهام، تلاش دارد افکار عمومی را نسبت به اهداف صلح‌آمیز صنعت هسته‌ای ایران دچار تردید کند. برای پرهیز از شکل‌گیری قضاوت‌های هیجانی و غیرواقعی، ضروری است ابعاد فنی، سیاسی و ملی این موضوع به‌روشنی تبیین شود.

واقعیت فنی غنی‌سازی ۶۰٪ چیست؟

اورانیوم بر اساس درصد ایزوتوپ U-235 دسته‌بندی می‌شود. سوخت متعارف راکتورهای نیروگاهی با غنای ۳ تا ۵ درصد تولید می‌شود و از سطح ۲۰ درصد به بالا در دسته «با غنای بالا» (HEU) قرار می‌گیرد. غنی‌سازی ۶۰ درصدی از نظر فنی یک سطح حساس محسوب می‌شود اما به‌هیچ‌وجه معادل اورانیوم مورد استفاده در سلاح هسته‌ای نیست؛ چراکه برای کاربرد نظامی به غنای بیش از ۹۰ درصد نیاز است.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *