در شرایط فعلی آموزش در کشور، آنچه ملاک برتری و خروج از این معضل محسوب میشود، تغییر در روند رو به زوال کیفیتی است که بنا بر آمار و ارقام و نتایج کنکور، مدارس غیردولتی را نسبت به مدارس دولتی شرایط بهتری قرار داده است؛ عاملی که والدین دارای فرزند محصل ناگزیر به انتخاب این مدارس کرده است.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، هرچند که پرداخت شهریههای این مدارس صرفا برای قشر خاصی از جامعه سهل بوده و عموم افراد با وجود مشکل در پرداخت شهریه های سنگین این مدارس و به بیانی دیگر شهریه های نجومی آن، به بهای بهبود روند آموزشی و پرورشی مدارس غیردولتی را برای تحصیل فرزندان خود ارحجیت میدهند.
با این وجود بارها وزرای آموزش و پرورش بر تقویت مدارس دولتی تاکید کرده اند و حتی در دولت چهاردهم وزیر آموزش و پرورش، کیفیت بخشی را جزو اولیت های کاری عنوان کرده است و چندی پیش بود که از برگزاری 6 جلسه در دولت برای محرومیت زدایی و کیفیت بخشی آموزش و پرورش خبر داد.
کیفیت بخشی از ادعا تا عمل
با وجود اینکه کیفیت بخشی یک ضرورت و اولویت در نظام آموزش و پرورش مطرح شده است و حتی گاهی مدیران از این ضرورت به عنوان شعاری به برای تداوم مدیریت خود بهره میبرند؛ در عملمسی دیگری را پیشه کرده و به بیراهه میروند؛ شعاری که چندی است در مدارس غیردولتی نمودار شده است و گویا مدیریتی برای آن وجود ندز سوی سازمان حاصل نشده است؟
آنچه از این شرایط بر میآید نبود نظارت کافی بر عملکرد مدارس غیردولتی است که بار دیگر دیوار بی اعتمادی که نسبت به هزینه های این مدارس وجود داشت و به تدریج در حال ناپدید شدن بود، بار دیگر بلند تر کرده و هزینه این نبود نظارت بر حسن انجام کار با تعیین شهریه های نجومی از سوی موسسان مدارس بر دوش خانوادهها گذاشته میشود تا خلا عملکرد صندوق موسسان و هزینه های اخذ شده از موسسان بدون حساب و کتاب جبران شود.
براساس وعده های رئیس جمهور همه مدیران دولت چهاردهم باید به قانون پایبند بوده صادقانه با افکار عمومی گفتگو کنند و آنچه در منش پاسخگویی سازمان مدارس غیردولتی به چشم میخورد خلاف این موضوع است.