امروز در تقویم تاریخ ایران، روزی است که آفتاب بر فراز گنبد طلایی هشتمین اختر تابناک آسمان ولایت، متفاوت از همیشه طلوع کرد. مشهد الرضا (ع) امروز نه در غبار که در هالهای از نور و اشک، آغوش خود را بر پیکر مردی گشوده است که تمام عمرش را در مسیر قائد امت پیمود و سرانجام به خون سرخ خویش، پیمانش را با ولایت امضا کرد. امروز مشهد، میزبان آقای شهید ایران است.
جوان آنلاین: امروز مشهد حال و هوایی ملکوتی دارد؛ گویی زمین و زمان برای بدرقه مردی از سلاله پاک کوثر، سلاله پرچمدار راه پیامبر (ص)، به تلاطم افتادهاند. خیابانهای منتهی به حرم مطهر، امروز به رگهای تپنده یک پیکر واحد تبدیل شدهاند که در آرزوی دیدار یار، لحظه شماری میکنند. اندوهی سنگین، چنان بر شانههای شهر نشسته است که گویی دیوارهای مشهد نیز با زائران همنوا شدهاند و در سوگ این شهید والامقام، ناله سر میدهند.
امروز مشهد نه فقط یک شهر که قبلهگاه دلهای داغدیدهای است که از جایجای ایران اسلامی خود را به پابوس خادمی رساندهاند که پس از عمری مجاهدت سرانجام در آغوش امام رئوف، برای همیشه آرام گرفت.
در میان این سیل خروشان جمعیت، تماشای چهرهها، خود روایتی از یکپارچگیِ یک ملت است. از جایجای ایران اسلامی، از شمال تا جنوب، شرق تا غرب ایران زمین حتی ایرانیان مقیم سایر کشورها همه برخواستند؛ مردمان با لباسهای محلی، لهجههای متفاوت و پیشینههای قومی گوناگون، گرد هم آمدهاند. پیرمردان و پیرزنانی که با عصا و قامت خمیده از فرط اندوه، مسیر را به عشق رهبر شهیدشان طی کردند، در کنار کودکانی که با سربندهای لبیک یا خامنهای در آغوش والدین خود نظارهگر این تاریخ سازی و تصویرگر آینده و گذشته این سرزمین هستند.
لبیک یا خامنهای؛ شعاری ماندگار و حذف نشدنی ملت ایران