به گزارش سرویس سیاسی تابناک، دونالد ترامپ، در اولین روزهای حضور در کاخ سفید در دوران دوم ریاستجمهوری خود، ایران را به عنوان یک «تهدید استراتژیک» معرفی کرد و در یادداشتهای سیاستی خود که اخیرا نوشت، بر سه محور اصلی علیه ایران تمرکز داشت: ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هستهای و موشکهای بالستیک قارهپیما، خنثیسازی شبکههای تروریستی مرتبط با ایران ، اما سومین محوری که ترامپ درباره ایران گفت “مقابله با توسعه توانمندیهای نظامی نامتقارن و متعارف این کشور” است.
درباره بندهای ابتدایی این سیاست تحلیل های بسیاری شده است، اما بند سوم یعنی مقابله با توانمندی های نظامی نامتقارن و متعارف، کمتر سخن گفته شده است، ترامپ دقیقا به چه می اندیشد؟
این مواضع که نشانگر نگرانی عمیق واشنگتن از نقش منطقهای ایران و تلاش برای محدودکردن نفوذ آن از طریق ابزارهای مختلف است ما را بر آن داشت که نگاهی داشته باشیم به تعریف نظامی از سلاحهای نامتقارن و سابقهی استفاده از این سلاحها و نمونههای عینی آن از گذشته تا اکنون.
سلاحهای متقارن و نامتقارن چه تعریف و چه ویژگیهایی دارند؟
سلاح>
جنگ لبنان
حزبالله لبنان در سال ۲۰۰۰ موفق شد اسرائیل را از خاک لبنان خارج کند. این گروه با استفاده از سلاحهای ساده و تاکتیکهای نامتقارن، توانست بر نیروی نظامی پیشرفته اسرائیل غلبه کند
جنگ افغانستان پس از ۱۱ سپتامبر
ناتو پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر به افغانستان حمله کرد و حکومت طالبان را سرنگون کرد. اما پس از دو دهه حضور نظامی، ناتو نتوانست به طور کامل طالبان را شکست دهد و در نهایت از افغانستان خارج شد.
این نمونهها نشاندهنده این است که چگونه نیروهای ضعیفتر میتوانند با استفاده از استراتژیهای نامتقارن، به پیروزیهایی دست یابند که در شرایط متعارف غیرممکن به نظر میرسد.
افسانه کیهان فر