
پریسا اسلامزاده
نکونام در گذشته ای نزدیک با سلام و صلوات روی نیمکت استقلال نشست اما با تندترین شعارها و بیشترین دلخوری ها از جمع آبی ها جدا شد؛ اتفاقی که شاید در فوتبال ایران بی سابقه باشد و حالا حالاها شاهد چنین صعود و سقوطی نباشیم.
به گزارش خبر ورزشی؛ جواد نکونام در بدبینانه ترین حالت هم فکرش را نمی کرد اینطور با تلخی تمام از استقلال جدا شود. او اگرچه سابقه بازیگری زیادی در استقلال نداشت ولی طبق آنچه خودش و خانواده اش ادعا می کردند همیشه تعصب استقلال را می کشید و از بچگی آبی دوست بوده است! نکونام از همان روزهای نخست سرمربیگری اش آرزوی نشستن روی نیمکت استقلال را در سر می پرورانید. این را می شد از تقابل هایی که با استقلال داشت (خصوصا دیدارهای رو در رو با فرهاد مجیدی) حدس زد. نکونام همیشه برای سرمربیگری در استقلال پالس مثبت می فرستاد و حتی در مقطعی که باشگاه تصمیم به قطع همکاری با محمود فکری گرفت یکی از گزینه های اصلی مدیریت وقت برای نشستن روی نیمکت آبی ها بود اما در آن روزها هواداران استقلال، فرهاد مجیدی را طلب می کردند و در نهایت احمد مددی با بی میلی و تنها به دلیل خواست هواداران، مجیدی را به عنوان سرمربی انتخاب کرد.
در لیگ بیست و یکم هم که در مقطعی از فصل استقلال نتایج خوبی نگرفت صحبت از مذاکره مصطفی آجورلو با نکونام برای جانشینی مجیدی بود اما در نهایت فرهاد در استقلال ماندگار شد تا بعد از 9 سال قهرمانی رویایی را برای آبی ها رقم بزند. بعد از جدایی ناگهانی مجیدی باز هم صحبت از حضور نکونام در استقلال شد اما هواداران شوکه از رفتن فرهاد، فقط سرمربی خارجی می خواستند. در آن مقطع حتی هواداران استقلال پا را فراتر از مخالفت گذاشته و برای نکونام پیغام های تهدیدآمیز می فرستادند تا سرمربی استقلال نشود. با تصمیم آجورلو، ریکاردو ساپینتو جانشین مجیدی شد و اگرچه تیمش زیبا و چشم نواز بازی می کرد اما دیوانگی های مربی پرتغالی بلای جان آبی ها شد به طوری که هواداران استقلال دست به دعا شده بودند تا هرچه زودتر از شر این مرد دیوانه رها شوند.
