۱۴۰۴/۰۶/۰۶
به گزارش روزپلاس، هر طرفدار جدی هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) حداقل یک بار در زندگی خود با اصطلاح «Trash Talk حرفهای بیمعنی» یا همان «کُریخوانی» روبرو شده است. ترجمهای که شاید در نگاه اول بیاهمیت یا حتی سادهلوحانه به نظر برسد اما در بافت فرهنگ مبارزات رزمی به ویژه MMA، این عبارت بار معنایی و پیشینهای عمیق دارد. از دهههای گذشته، کُریخوانی به عنوان ابزاری مهم برای تبلیغ و بازاریابی مبارزات مورد استفاده قرار گرفتهاند؛ پدیدهای که ابتدا در ورزشهایی چون بسکتبال ظهور یافت و به تدریج به سایر رشتهها از جمله هنرهای رزمی نفوذ کرد.
در دنیای MMA این تاکتیک ارتباطی تنها جنبهای از رقابت ورزشی نیست؛ بلکه اغلب بیانگر بُعدی شخصی و هیجانی درگیریهاست. در بسیاری موارد، رقابتها فراتر از چارچوب ورزش پیش میروند و جنبهای فردی و گاه خصمانه به خود میگیرند.
محمد علی؛ پدر معنوی کُریخوانی
در میان تمام چهرههایی که در شکلگیری این سبک بیانی تأثیرگذار بودند، محمد علی جایگاهی ویژه دارد. قهرمانی که نه تنها با مشتهای مرگبارش در رینگ شناخته میشد، بلکه با زبان تند و طنازش خارج از رینگ نیز شهره بود. در دههی 1960، او به درستی تشخیص داد که مردم از لفاظیهای جسورانه و صریح لذت میبرند. او با دقت واکنش هواداران را رصد میکرد و در هر مبارزه صدای بلندتری پیدا میکرد. تا جایی که در سال 1963، آلبومی با عنوان «من بزرگترینم!» منتشر کرد که سرشار از اشعار طنز و کنایهآمیز بود.