اقتصاد۲۴– بازار سرمایه این روزها شرایط متلاطمی را از سر میگذراند. پیش از سقوط ۳۰ هزار واحدی بورس در سهشنبه هفته گذشته امیدها برای اجرای مواد دهگانه دولت تحت عنوان بسته حمایت بورسی زیاد بود. اگرچه این امید در قالب رشد بزرگ خود را نشان نداد و همچنان عدم اطمینان سهامداران شرایط نوسانی در بازار بورس را رقم زده بود، با اینحال بورس در آن زمان سطح مقاومت یک میلیون و ۳۰۰ هزار واحد را شکست و وارد این کانال شد و نسبتاً یک خوشبینی در بازار بورس حاکم شد.
با اینحال دو خبر و انتظار گزارش بورسی نماد «ذوب» در کدال حکایت از چشمانداز نه چندان مثبت این شرکت داشت که تا حدی بدبینی را بر بازار سرمایه حاکم کرد. چندی بعد لایحه بودجه ۱۴۰۱ خبر از دو تغییر در شرایط سودآوری شرکتها داشت. براین اساس دولت تصمیم بر افزایش نرخ خوراک گاز شرکتهای معدنی و فولادی و پتروشیمی و وضع مالیات بر صادرات شرکتها داشت.
در درجه اول این تصمیم منطقی به نظر میرسید. چراکه به عنوان نمونه شرکت فولاد مبارکه با صادرات ۱۱۴ میلیون دلاری در نیمه نخست سال ۹۹ و مالیات کمتر از ۸ درصد احتمالا میتواند بخشی از هزینههای دولت از جمله کسری بودجه را رفع کند. با اینحال تصمیمات دولت از آنجا تصمیمات جامعی نبودند و مهمتر از همه هزینههای بیهوده نهادها و سازمانهای بدون بازده و بعضاً ایدئولوژیک را هدف قرار نمیدادند، حتی چشم انداز روشنی را به لحاظ بهبود شرایط تورمی ترسیم نمیکردند.