در پایانِ بازی با تراکتور، پروندهی لیگ برتر برای نساجی پس از ۷ سال بسته شد. ما به دستهی پایینتر سقوط کردیم ولی سقوطی که میتواند به ارزش یک پرواز باشد. آری، شاید در نگاه اول این سقوط تلخ و دردناک به نظر برسد ولی خودمان کلاهمان را قاضی کنیم؛ ۷ سال نساجیِ ما در بالاترین سطح فوتبال ایران حضور داشت و ماجراجویی کرد، حتی به بالاترین سطح فوتبال در آسیا هم رسید، آیا از این ۷ سال چیزی عاید شهر قائمشهر شد؟
روزنامه گل
امید یعقوبی – در پایانِ بازی با تراکتور، پروندهی لیگ برتر برای نساجی پس از ۷ سال بسته شد. ما به دستهی پایینتر سقوط کردیم ولی سقوطی که میتواند به ارزش یک پرواز باشد. آری، شاید در نگاه اول این سقوط تلخ و دردناک به نظر برسد ولی خودمان کلاهمان را قاضی کنیم؛ ۷ سال نساجیِ ما در بالاترین سطح فوتبال ایران حضور داشت و ماجراجویی کرد، حتی به بالاترین سطح فوتبال در آسیا هم رسید، آیا از این ۷ سال چیزی عاید شهر قائمشهر شد؟ آیا تیمی که متعلق به این شهر هست حتی یک باکس آبمعدنی از این شهر خریداری کرده تا پول آن در شهر گردش داشته باشد؟ آیا یک دفتر باشگاه در شهرمان داشتیم؟ زمین تمرین و کمپ که دیگر برایمان قصهی تکراری شده و تکرار مکررات است. آیا این نساجی که از آن فقط یک اسم گوشه تصویر گیرندههای تلویزیونی مانده واقعا لذتبخش است؟