عرضه گوشت طیور در آبان ۱۴۰۴ با رشد سالانه ۷درصدی همراه بوده و مرغ همچنان بازیگر اصلی بازار پروتئین کشور است
جوان آنلاین: بازار پروتئین در آبان ۱۴۰۴کمنوسان، اما معنادار در حوزه تولید و عرضه گوشت طیور بود و دادههای رسمی منتشرشده از سوی مراجع آماری نشان میدهد کشتارگاههای رسمی در این ماه بیش از ۲۱۸هزارتن گوشت انواع طیور را وارد چرخه مصرف کردهاند که از یکسو بیانگر تداوم نقش تعیینکننده مرغ در سفره خانوارهای ایرانی است و از سوی دیگر، نشانهای از پایداری نسبی زنجیره تأمین در یکی از حساسترین بخشهای امنیت غذایی کشور به شمار میآید. افزایش عرضه نسبت به مدت مشابه سال گذشته، آن هم در شرایطی که هزینههای تولید، نهادههای دامی و چالشهای لجستیکی همچنان بر اقتصاد بخش کشاورزی سایه انداختهاند، میتواند چشمانداز روشنی داشته باشد. سهم بالای گوشت مرغ در ترکیب تولید، محدود بودن نقش سایر طیور و فاصله اندک تغییرات ماهانه، همگی از بازاری حکایت میکند که بیش از هر چیز بر ثبات، پیشبینیپذیری و مدیریت عرضه تکیه دارد.
بر اساس نتایج طرح آمارگیری کشتار طیور در کشتارگاههای رسمی کشور، وزن گوشت عرضهشده انواع طیور در آبان ۱۴۰۴ به ۲۱۸هزارو۸۰ تن رسیده است که جایگاه گوشت طیور را بهعنوان اصلیترین منبع پروتئین حیوانی در سبد مصرف خانوار تثبیت میکند. بررسی ترکیب این تولید نشان میدهد، مرغ با فاصلهای چشمگیر نسبت به سایر گونهها، همچنان محور بازار گوشت سفید کشور باقی مانده است. از مجموع کل عرضه، بیش از ۲۱۲ هزار تن به گوشت مرغ اختصاص داشته که معادل ۹۷/۴درصد از کل وزن گوشت طیور محسوب میشود. این تمرکز بالا، ساختار تکمحصولی بازار طیور را بار دیگر برجسته میسازد.
در کنار مرغ، گوشت بوقلمون با ۲هزارو۸۲۰تن و سایر انواع طیور با ۲هزارو۸۳۴ تن سهمی محدود و تقریباً برابر از بازار داشتهاند. سهم هر یک از این دو گروه حدود ۱/۳درصد گزارش شده است، نشان میدهد تنوع مصرف گوشت طیور در کشور همچنان محدود باقی مانده و رفتار مصرفکننده بهطور غالب به سمت مرغ متمایل است. این الگو ریشه در عادتهای غذایی دارد و بازتابی از قیمت، دسترسی، سرعت تأمین و سیاستهای حمایتی نیز به شمار میآید.
مقایسه عملکرد کشتارگاههای رسمی کشور در آبان ۱۴۰۴ با ماه مشابه سال گذشته، افزایش ۷درصدی عرضه گوشت انواع طیور را نشان میدهد. این رشد سالانه، در شرایطی رخ داده است که تولیدکنندگان با نوسانات قیمت نهادههای دامی، هزینههای انرژی، دستمزد و مسائل حملونقل مواجه بودهاند. افزایش عرضه در چنین فضایی، نشانهای از توان سازگاری نسبی تولیدکنندگان و اثرگذاری سیاستهای تنظیم بازار تلقی میشود. هرچند این رشد بهمعنای وفور مطلق نیست، اما از منظر اقتصادی میتواند بهعنوان عاملی بازدارنده در برابر جهشهای قیمتی عمل کند.