به گزارش ایران24، تئاتر ایران در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری با یک پرسش اساسی مواجه شده است: آیا میتوان از هنر نمایش انتظار داشت که در یک اقتصاد بیمار، همچنان با معیارهای حرفهای و هنری به حیات خود ادامه دهد؟ افزایش هزینههای تولید، اجاره سالن، دستمزد عوامل، طراحی صحنه، لباس، تبلیغات و دیگر هزینههای اجرایی در کنار محدودیت ظرفیت سالنها و دشواری جذب مخاطب، شرایطی ایجاد کرده که بسیاری از گروههای تئاتری برای ادامه فعالیت ناچار به پذیرش سرمایههایی خارج از بدنه حرفهای تئاتر شدهاند. اتفاقی که به اعتقاد بسیاری از اهالی این حوزه، مرز میان سرمایهگذاری و دخالت در امور هنری را کمرنگ کرده است.
هادی سعادتی، کارگردان، بازیگر و تهیهکننده تئاتر، متولد ۱۳۶۲ و دارای کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر است. او از سال ۱۳۷۵ تاکنون در جشنوارهها و رویدادهای مختلف تئاتری حضور داشته و در عرصههای بازیگری، کارگردانی، تهیهکنندگی و نویسندگی فعالیت کرده است. از جمله آثار او میتوان به «مأمور»، «شبیه پدر»، «تکیه حاجی»، «پهلواننامه محرم» و «ضبط صوت» اشاره کرد. نمایش «صیدممد» که آخرین تجربه او در سالن نوفللوشاتو بود، با استقبال منتقدان و تماشاگران مواجه شد. سعادتی علاوه بر فعالیت در تئاتر، در آثار سینمایی و تلویزیونی از جمله «پسران بلوط» به کارگردانی عبدالله باکیده بازی کرده و اخیراً نویسندگی سریال انیمیشن ۸۰ قسمتی «عجیبزادگان» را نیز برعهده داشته است.
او در گفتوگو با ایران۲۴، ریشه بسیاری از مشکلات امروز تئاتر را در اقتصاد آن میداند؛ اقتصادی که به گفته او اگر «جان داشت»، اساساً بسیاری از سرمایهگذاران غیرمتخصص انگیزهای برای ورود به آن پیدا نمیکردند. سعادتی در عین حال حضور چهرههای مشهور در تئاتر را ذاتاً آسیب نمیداند و معتقد است اگر شهرت در خدمت متن و شخصیت قرار گیرد، میتواند به جذب مخاطب کمک کند اما زمانی که نمایشنامه و ساختار اثر تحتالشعاع برند یک چهره قرار گیرد، تئاتر به «شوآف» تبدیل میشود.
این کارگردان و تهیهکننده همچنین بر ضرورت حمایت دولت از تئاتر تأکید میکند، اما نه از مسیر تصدیگری و دخالت مستقیم، بلکه با ایجاد زیرساخت و تأمین بخشی از ریسک تولید. او پیشنهاد میکند دولت با اختصاص یارانه تولید، واگذاری بلندمدت سالنهای دولتی به گروهها و تهیهکنندگان معتبر و طراحی بلیتهای یارانهای برای گروههای هدف فرهنگی، زمینهای فراهم کند که تئاتر از چرخه فرساینده تولید و فروش روزمره خارج شود.
سعادتی در نهایت، مهمترین بحران تئاتر ایران را نه صرفاً اقتصاد یا مدیریت، بلکه «گسست نسل مخاطب» میداند؛ بحرانی که به باور او اگر حل نشود، اصلاح سایر بخشها نیز نمیتواند آینده تئاتر را تضمین کند. در ادامه مشروح گفتگوی ایران24 با این کارگردان تئاتر پیش روی شما قرار میگیرد: