به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، پس از مرور ۲ خاطره از خاطرات عزت شاهی مبارز مسلمان و زندانی پیش از انقلاب، مرور کارنامه و زندگی مبارزاتی مرضیه حدیدچی معروف به دباغ را آغاز کردیم که قسمت اول آن چندروز پیش منتشر شد و در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است:
* «مقاومت خانمدباغ زیر شکنجه و انتقال دخترش به شکنجهگاه شاه/اینمریض بهزودی میمیرد!»
بد نیست اینتذکر را به بسیاری از مدعیان انقلابیگری و مبارزه سیاسی بدهیم که چهرهای چون مرضیه حدیدچی یکمبارز واقعی و ملی است و اهل اثبات ادعاهای خود در میدان عمل بوده است. اگر مدعیان جریان دروغین و نخنمای زن، زندگی، آزادی یا سلطنتطلبهایی که با پز احترام به زن و آزادی برای ایران، اینروزها مشغول جولان در کوچههای خالی فضای مجازی و رسانه هستند، نمونهای مثل خانمدباغ دارند، معرفیاش کنند!
در ادامه بخش دوم مرور خاطرات خانمدباغ را که مربوط به روزهای پس از پیروزی انقلاب است، میخوانیم:
* فرماندهی سپاه همدان و جنایتهای وحشیانه ضدانقلاب
با پیروزی انقلاب و تشکیل. اینمشکلات و جراحت پا باعث شد او سال ۱۳۶۱ از سمت فرماندهی سپاه همدان کنارهگیری کند و مسئولیت بسیج خواهران را بپذیرد.
اینچهره انقلابی مدتی را هم به مدیریت زندانهای زنان تهران مشغول بود.
اتفاق مهم بعدی در زندگی مرضیه دباغ، ماجرای ابلاغ نامه امام خمینی (ره) به میخائیل گورباچف رهبر اتحاد جماهیر شوروی است. اینخبر توسط سید احمد خمینی به دباغ داده شد که امام (ره) نامهای نوشته و او و آیتالله جوادی آملی را برای ابلاغ آن انتخاب کرده است.
اینماجرا باید تا زمان رسیدن نامه به مسکو و ابلاغش به گورباچف مخفی میماند که همیناتفاق هم افتاد و در نهایت متن نامه به دست گورباچف رسید.